Yaʼlo ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga Usra (mashaqqat) qoʻshinida gʻazotga chiqdim — bu men uchun oʻzimning nazarimda eng ishonchli amalim edi. Mening bir ishchim bor edi, u bir kishi bilan urishib qoldi va ulardan biri sherigini tishladi. U esa barmogʻini tortib oldi va (tishlaganning) oldingi tishi tushib ketdi. U zot: «U qoʻlini sening ogʻzingda qoldiraversinmi, sen esa uni chaynayverasanmi?» dedilar. (Roviy) aytdi: Oʻylaymanki, u: «aygʻir chaynagandek», dedi.Яъло ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга Усра (машаққат) қўшинида ғазотга чиқдим — бу мен учун ўзимнинг назаримда энг ишончли амалим эди. Менинг бир ишчим бор эди, у бир киши билан уришиб қолди ва улардан бири шеригини тишлади. У эса бармоғини тортиб олди ва (тишлаганнинг) олдинги тиши тушиб кетди. У зот: «У қўлини сенинг оғзингда қолдираверсинми, сен эса уни чайнайверасанми?» дедилар. (Ровий) айтди: Ўйлайманки, у: «айғир чайнагандек», деди.