وَعَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَ: كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بالجعرانة إِذْ جَاءَ رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ عَلَيْهِ جُبَّةٌ وَهُوَ مُتَضَمِّخٌ بِالْخَلُوقِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَحْرَمْتُ بِالْعُمْرَةِ وَهَذِهِ عَلَيَّ. فَقَالَ: «أَمَا الطِّيبُ الَّذِي بِكَ فَاغْسِلْهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَأَمَّا الْجُبَّةُ فَانْزِعْهَا ثُمَّ اصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجِّكَ»
(Safvon ibn Yaʼlo ibn Umayya rivoyat qildi)ki, Yaʼlo (roziyallohu anhu): «Qaniydi men Rasululloh ﷺni — u zotga vahy nozil boʻ layotgan paytda — koʻ rsam», deb aytar edi. Paygʻambar ﷺ Jiʼronada — u zotning ustida (soyaboncha qilib) tutilgan bir kiyim, u zot bilan birga ashobidan baʼzi kishilar (bor) — paytlarida, birdan u zotning oldigʻa xushboʻ y (atir)ga belangan bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, atir surkandan keyin — jubbada ihrom (umra niyati) qilgan kishi haqida nima deysiz?» dedi. Paygʻambar ﷺ bir muddat (jim) qarab turdilar; shunda u zotga vahy keldi. Umar Yaʼloga «kel» deb ishora qildi; Yaʼlo kelib, boshini (kiyim ostiga) kiritdi — birdan u zot — yuzlari qizargan, xurrak otgan holda — shunday bir muddat (turdilar), soʻng u zotdan (vahy holati) ketdi (tarqaldi). U zot: «Hozirgina mendan umra haqida soʻragan (kishi) qani?» dedilar. U kishi qidirilib, Paygʻambar ﷺning oldigʻa keltirildi. U zot: «Sendagi atirga kelsak — uni uch marta yuvib (tashla); jubbaga kelsak — uni yechib (tashla); soʻng umrangda — hajingda qiladiganingdek — qil», dedilar.(Сафвон ибн Яъло ибн Умайя ривоят қилди)ки, Яъло (розияллоҳу анҳу): «Қанийди мен Расулуллоҳ ﷺни — у зотга ваҳй нозил бў лаётган пайтда — кў рсам», деб айтар эди. Пайғамбар ﷺ Жиъронада — у зотнинг устида (соябонча қилиб) тутилган бир кийим, у зот билан бирга ашобидан баъзи кишилар (бор) — пайтларида, бирдан у зотнинг олдиға хушбў й (атир)га беланган бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, атир суркандан кейин — жуббада иҳром (умра нияти) қилган киши ҳақида нима дейсиз?» деди. Пайғамбар ﷺ бир муддат (жим) қараб турдилар; шунда у зотга ваҳй келди. Умар Яълога «кел» деб ишора қилди; Яъло келиб, бошини (кийим остига) киритди — бирдан у зот — юзлари қизарган, хуррак отган ҳолда — шундай бир муддат (турдилар), сўнг у зотдан (ваҳй ҳолати) кетди (тарқалди). У зот: «Ҳозиргина мендан умра ҳақида сўраган (киши) қани?» дедилар. У киши қидирилиб, Пайғамбар ﷺнинг олдиға келтирилди. У зот: «Сендаги атирга келсак — уни уч марта ювиб (ташла); жуббага келсак — уни ечиб (ташла); сўнг умрангда — ҳажингда қиладиганингдек — қил», дедилар.