حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَوْسَطَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي كَبْشَةَ الْأَنْمَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا كَانَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ تَسَارَعَ النَّاسُ إِلَى أَهْلِ الْحِجْرِ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَى فِي النَّاسِ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ قَالَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُمْسِكٌ بَعِيرَهُ وَهُوَ يَقُولُ مَا تَدْخُلُونَ عَلَى قَوْمٍ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَنَادَاهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ نَعْجَبُ مِنْهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَفَلَا أُنْذِرُكُمْ بِأَعْجَبَ مِنْ ذَلِكَ رَجُلٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ يُنْبِئُكُمْ بِمَا كَانَ قَبْلَكُمْ وَمَا هُوَ كَائِنٌ بَعْدَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا وَسَدِّدُوا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَعْبَأُ بِعَذَابِكُمْ شَيْئًا وَسَيَأْتِي قَوْمٌ لَا يَدْفَعُونَ عَنْ أَنْفُسِهِمْ بِشَيْءٍحَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي كَبْشَةَ الْأَنْمَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا كَانَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ تَسَارَعَ قَوْمٌ إِلَى أَهْلِ الْحِجْرِ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Muhammad ibn Abu Kabsha al-Anmoriy otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Tabuk gʻazoti paytida odamlar Hijr ahlining (manzillari) tomon shoshilib, ularning (uylari)ga kira boshlashdi. Bu Rasululloh ﷺga yetgach, u zot odamlar ichida: «Namoz jamoat bilan!» deb nido qildilar. Men Rasululloh ﷺning oldilariga keldim, u zot tuyalarini ushlab turib: «Nechun Alloh gʻazab qilgan qavmning (yurtlari)ga kirasizlar?» der edilar. Ulardan bir kishi: «Yo Rasululloh, biz ulardan hayratlanmoqdamiz», deb nido qildi. U zot: «Sizlarga bundan ham hayratlanarlirogʻini xabar qilaymi? Oʻzingizdan boʻlgan bir kishi sizlarga oʻzingizdan avval boʻlgan va sizlardan keyin boʻladigan narsalarni xabar bermoqda. Bas, toʻgʻri boʻlinglar va rost yoʻl tutinglar; chunki Alloh azza va jalla sizlarga azob berishga parvo qilmaydi. Va shunday qavm keladiki, ular oʻzlaridan biror narsani daf qila olmaydilar», dedilar. Boshqa rivoyatda: Tabuk gʻazoti paytida bir qavm Hijr ahli tomon shoshilib, ularning (uylari)ga kira boshlashdi, — deb shu maʼnoni zikr qildi.Муҳаммад ибн Абу Кабша ал-Анморий отасидан ривоят қилади. У айтди: Табук ғазоти пайтида одамлар Ҳижр аҳлининг (манзиллари) томон шошилиб, уларнинг (уйлари)га кира бошлашди. Бу Расулуллоҳ ﷺга етгач, у зот одамлар ичида: «Намоз жамоат билан!» деб нидо қилдилар. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келдим, у зот туяларини ушлаб туриб: «Нечун Аллоҳ ғазаб қилган қавмнинг (юртлари)га кирасизлар?» дер эдилар. Улардан бир киши: «Ё Расулуллоҳ, биз улардан ҳайратланмоқдамиз», деб нидо қилди. У зот: «Сизларга бундан ҳам ҳайратланарлироғини хабар қилайми? Ўзингиздан бўлган бир киши сизларга ўзингиздан аввал бўлган ва сизлардан кейин бўладиган нарсаларни хабар бермоқда. Бас, тўғри бўлинглар ва рост йўл тутинглар; чунки Аллоҳ азза ва жалла сизларга азоб беришга парво қилмайди. Ва шундай қавм келадики, улар ўзларидан бирор нарсани даф қила олмайдилар», дедилар. Бошқа ривоятда: Табук ғазоти пайтида бир қавм Ҳижр аҳли томон шошилиб, уларнинг (уйлари)га кира бошлашди, — деб шу маънони зикр қилди.