حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَنَّهُ سَمِعَ هُبَيْبَ بْنَ مُغْفِلٍ صَاحِبَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَوَرَأَى رَجُلًا يَجُرُّ إِزَارَهُ خَلْفَهُ وَيَطَؤُهُ خُيَلَاءَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَطِئَهُ مِنْ الْخُيَلَاءِ وَطِئَهُ فِي النَّارِ
Aslam, Paygʻambar ﷺning sahobasi Hubayb ibn Mugʻaffalning shunday deganini eshitdi: U bir kishining izorini orqasidan sudrab, kibr bilan uni bosib borayotganini koʻrdi-da: «Subhanalloh! Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim (izorini) kibrdan (yerga) bossa, uni doʻzaxda bosadi›, deganlarini eshitganman», dedi.Аслам, Пайғамбар ﷺнинг саҳобаси Ҳубайб ибн Муғаффалнинг шундай деганини эшитди: У бир кишининг изорини орқасидан судраб, кибр билан уни босиб бораётганини кўрди-да: «Субҳаналлоҳ! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким (изорини) кибрдан (ерга) босса, уни дўзахда босади›, деганларини эшитганман», деди.