حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عَمْرِو بْنِ وَهْبٍ الثَّقَفِيِّ قَالَكُنَّا عِنْدَ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ فَسُئِلَ هَلْ أَمَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ غَيْرَ أَبِي بَكْرٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَزَادَهُ عِنْدِي تَصْدِيقًا الَّذِي قَرَّبَ بِهِ الْحَدِيثَ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا كَانَ مِنْ السَّحَرِ ضَرَبَ عَقِبَ رَاحِلَتِي فَظَنَنْتُ أَنَّ لَهُ حَاجَةً فَعَدَلْتُ مَعَهُ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى بَرَزْنَا عَنْ النَّاسِ فَنَزَلَ عَنْ رَاحِلَتِهِ ثُمَّ انْطَلَقَ فَتَغَيَّبَ عَنِّي حَتَّى مَا أَرَاهُ فَمَكَثَ طَوِيلًا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ حَاجَتَكَ يَا مُغِيرَةُ قُلْتُ مَا لِي حَاجَةٌ فَقَالَ هَلْ مَعَكَ مَاءٌ قُلْتُ نَعَمْ فَقُمْتُ إِلَى قِرْبَةٍ أَوْ قَالَ سَطِيحَةٍ مُعَلَّقَةٍ فِي آخِرَةِ الرَّحْلِ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَغَسَلَ يَدَيْهِ فَأَحْسَنَ غَسْلَهُمَا قَالَ وَأَشُكُّ أَقَالَ دَلَّكَهُمَا بِتُرَابٍ أَمْ لَا ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ يَدِهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ ضَيِّقَةُ الْكُمِّ فَضَاقَتْ فَأَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِهَا إِخْرَاجًا فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ قَالَ فَيَجِيءُ فِي الْحَدِيثِ غَسْلُ الْوَجْهِ مَرَّتَيْنِ فَلَا أَدْرِي أَهَكَذَا كَانَ أَمْ لَا ثُمَّ مَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَمَسَحَ عَلَى الْعِمَامَةِ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ ثُمَّ رَكِبْنَا فَأَدْرَكْنَا النَّاسَ وَقَدْ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَتَقَدَّمَهُمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً وَهُمْ فِي الثَّانِيَةِ فَذَهَبْتُ أُوذِنُهُ فَنَهَانِي فَصَلَّيْنَا
Amr ibn Vahb as-Saqafiy aytdi: Biz Mugʻiyra ibn Shuʼbaning huzurida edik. Undan: «Bu ummatdan Abu Bakrdan boshqa birov Nabiy ﷺga imomlik qilganmi?» deb soʻraldi. U: «Ha», dedi. Hadisni yaqinlashtirib aytgani mening nazdimda uni yanada tasdiqli qildi. U dedi: Biz Nabiy ﷺ bilan bir safarda edik. Tong oldidan u zot ulovimning ketiga urdilar; men u zotning hojatlari bor deb oʻyladim va u zot bilan burildim. Odamlardan chetlashguncha yurdik, soʻng u zot ulovlaridan tushdilar va ketdilar — hatto men u zotni koʻrmaydigan darajada gʻoyib boʻldilar. Uzoq turdilar, keyin kelib: «Hojating bormi, ey Mugʻiyra?» dedilar. Men: «Mening hojatim yoʻq», dedim. U zot: «Yoningda suv bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim-da, turib, egarning orqasiga osilgan meshga bordim va uni u zotga olib keldim. Men suv quydim; u zot qoʻllarini yuvdilar va ularni yaxshilab yuvdilar — roviy: «Ularni tuproq bilan ishqadilarmi, yoʻqmi, shubha qilaman», dedi. Soʻng yuzlarini yuvdilar. Keyin qoʻllarini ochmoqchi boʻldilar, ustlarida esa yengi tor shomlik jubba bor edi va u tor keldi; shuning uchun qoʻllarini uning ostidan chiqardilar va yuzlari bilan qoʻllarini yuvdilar — roviy: «Hadisda yuzni ikki marta yuvish keladi, shunday boʻlganmi yoki yoʻqmi, bilmayman», dedi. Soʻng peshonalariga mash tortdilar, sallalariga mash tortdilar va maxsilariga mash tortdilar. Keyin ulovga mindik va odamlarga yetib keldik; namozga iqoma aytilgan, Abdurrahmon ibn Avf ularning oldiga oʻtib, ular bilan bir rakat oʻqib boʻlgan, ular ikkinchisida edilar. Men unga bildirmoqchi boʻldim, u meni qaytardi. Bas, biz namoz oʻqidik.Амр ибн Ваҳб ас-Сақафий айтди: Биз Муғийра ибн Шуъбанинг ҳузурида эдик. Ундан: «Бу умматдан Абу Бакрдан бошқа биров Набий ﷺга имомлик қилганми?» деб сўралди. У: «Ҳа», деди. Ҳадисни яқинлаштириб айтгани менинг наздимда уни янада тасдиқли қилди. У деди: Биз Набий ﷺ билан бир сафарда эдик. Тонг олдидан у зот уловимнинг кетига урдилар; мен у зотнинг ҳожатлари бор деб ўйладим ва у зот билан бурилдим. Одамлардан четлашгунча юрдик, сўнг у зот уловларидан тушдилар ва кетдилар — ҳатто мен у зотни кўрмайдиган даражада ғойиб бўлдилар. Узоқ турдилар, кейин келиб: «Ҳожатинг борми, эй Муғийра?» дедилар. Мен: «Менинг ҳожатим йўқ», дедим. У зот: «Ёнингда сув борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим-да, туриб, эгарнинг орқасига осилган мешга бордим ва уни у зотга олиб келдим. Мен сув қуйдим; у зот қўлларини ювдилар ва уларни яхшилаб ювдилар — ровий: «Уларни тупроқ билан ишқадиларми, йўқми, шубҳа қиламан», деди. Сўнг юзларини ювдилар. Кейин қўлларини очмоқчи бўлдилар, устларида эса енги тор шомлик жубба бор эди ва у тор келди; шунинг учун қўлларини унинг остидан чиқардилар ва юзлари билан қўлларини ювдилар — ровий: «Ҳадисда юзни икки марта ювиш келади, шундай бўлганми ёки йўқми, билмайман», деди. Сўнг пешоналарига маш тортдилар, саллаларига маш тортдилар ва махсиларига маш тортдилар. Кейин уловга миндик ва одамларга етиб келдик; намозга иқома айтилган, Абдурраҳмон ибн Авф уларнинг олдига ўтиб, улар билан бир ракат ўқиб бўлган, улар иккинчисида эдилар. Мен унга билдирмоқчи бўлдим, у мени қайтарди. Бас, биз намоз ўқидик.