حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ فَقَالَ النَّاسُ كَسَفَتْ لِمَوْتِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَةٌ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا وَادْعُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ibrohim vafot etgan kuni Rasululloh ﷺ davrlarida quyosh tutildi. Odamlar: «Quyosh Ibrohimning oʻlishi sababli tutildi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Quyosh va oy — Allohning belgilaridan bir belgidir; ular birortasining oʻlishi yoki tirilishi sababli tutilmaydi. Bas, buni koʻrganingizda namoz oʻqinglar va Alloh azza va jallaga duo qilinglar», dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Иброҳим вафот этган куни Расулуллоҳ ﷺ даврларида қуёш тутилди. Одамлар: «Қуёш Иброҳимнинг ўлиши сабабли тутилди», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш ва ой — Аллоҳнинг белгиларидан бир белгидир; улар бирортасининг ўлиши ёки тирилиши сабабли тутилмайди. Бас, буни кўрганингизда намоз ўқинглар ва Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилинглар», дедилар.