Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha men Nabiy ﷺ bilan yoʻlda edim. U zot menga: «Yoningda suv bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. Shunda u zot ulovlaridan tushdilar va tun qorongʻusida mendan koʻzdan gʻoyib boʻlgunlaricha ketdilar. U zotning ustlarida jubba bor edi; qoʻllarini chiqarmoqchi boʻldilar, ammo undan qoʻllarini chiqara olmadilar, shuning uchun qoʻllarini jubbaning ostidan chiqardilar. Soʻng qoʻllarini yuvdilar va boshlariga mash tortdilar. Keyin men maxsilarini yechmoqchi boʻldim, u zot: «Ularni qoʻy, chunki men ularni pok holimda kiyganman», dedilar va ular ustiga mash tortdilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кеча мен Набий ﷺ билан йўлда эдим. У зот менга: «Ёнингда сув борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. Шунда у зот уловларидан тушдилар ва тун қоронғусида мендан кўздан ғойиб бўлгунларича кетдилар. У зотнинг устларида жубба бор эди; қўлларини чиқармоқчи бўлдилар, аммо ундан қўлларини чиқара олмадилар, шунинг учун қўлларини жуббанинг остидан чиқардилар. Сўнг қўлларини ювдилар ва бошларига маш тортдилар. Кейин мен махсиларини ечмоқчи бўлдим, у зот: «Уларни қўй, чунки мен уларни пок ҳолимда кийганман», дедилар ва улар устига маш тортдилар.