Mugʻira ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kecha men Rasululloh ﷺning huzurlarida tunadim. U zot biqin (goʻshti)ni (keltirishni) buyurdilar, u qovurildi. Soʻng u zot pichoq olib, undan menga kesib bera boshladilar. Shunda Bilol kelib, u zotni namozga chaqirdi. U zot pichoqni tashlab: «Bunga nima boʻldi?! Qoʻllari tuproqqa belansin!» dedilar. (Mugʻira) dedi: Mening moʻylovim uzayib ketgan edi, u zot uni menga misvok ustiga qoʻyib qirqib berdilar — yoki: «Men sening moʻylovingni misvok ustiga qoʻyib qirqib qoʻyay», dedilar.Муғира ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кеча мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида тунадим. У зот биқин (гўшти)ни (келтиришни) буюрдилар, у қовурилди. Сўнг у зот пичоқ олиб, ундан менга кесиб бера бошладилар. Шунда Билол келиб, у зотни намозга чақирди. У зот пичоқни ташлаб: «Бунга нима бўлди?! Қўллари тупроққа белансин!» дедилар. (Муғира) деди: Менинг мўйловим узайиб кетган эди, у зот уни менга мисвок устига қўйиб қирқиб бердилар — ёки: «Мен сенинг мўйловингни мисвок устига қўйиб қирқиб қўяй», дедилар.