Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺdan soʻrab: «Yo Rasululloh, biz oʻrgatilgan itlarimizni qoʻyib yuboramiz», dedim. U zot: «Yeyaver», dedilar. Men: «Oʻldirib qoʻysa ham-a?» dedim. U zot: «Oʻldirsa ham — toki unga oʻzga itlar sherik boʻlmagan boʻlsa», dedilar. Men: «Biz meʼroz bilan otamiz», dedim. U zot: «Teshib oʻtsa, yeyaver; enlik tomoni bilan tegsa, yema», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, биз ўргатилган итларимизни қўйиб юборамиз», дедим. У зот: «Еявер», дедилар. Мен: «Ўлдириб қўйса ҳам-а?» дедим. У зот: «Ўлдирса ҳам — токи унга ўзга итлар шерик бўлмаган бўлса», дедилар. Мен: «Биз меъроз билан отамиз», дедим. У зот: «Тешиб ўтса, еявер; энлик томони билан тегса, ема», дедилар.