حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خُثَيْمٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خُثَيْمٍ أَبِي يَزِيدَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ قَالَكُنْتُ أَنَا وَعَلِيٌّ رَفِيقَيْنِ فِي غَزْوَةِ ذَاتِ الْعُشَيْرَةِ فَلَمَّا نَزَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَقَامَ بِهَا رَأَيْنَا أُنَاسًا مِنْ بَنِي مُدْلِجٍ يَعْمَلُونَ فِي عَيْنٍ لَهُمْ فِي نَخْلٍ فَقَالَ لِي عَلِيٌّ يَا أَبَا الْيَقْظَانِ هَلْ لَكَ أَنْ تَأْتِيَ هَؤُلَاءِ فَنَنْظُرَ كَيْفَ يَعْمَلُونَ فَجِئْنَاهُمْ فَنَظَرْنَا إِلَى عَمَلِهِمْ سَاعَةً ثُمَّ غَشِيَنَا النَّوْمُ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَعَلِيٌّ فَاضْطَجَعْنَا فِي صَوْرٍ مِنْ النَّخْلِ فِي دَقْعَاءَ مِنْ التُّرَابِ فَنِمْنَا فَوَاللَّهِ مَا أَهَبَّنَا إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَرِّكُنَا بِرِجْلِهِ وَقَدْ تَتَرَّبْنَا مِنْ تِلْكَ الدَّقْعَاءِ فَيَوْمَئِذٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ يَا أَبَا تُرَابٍ لِمَا يُرَى عَلَيْهِ مِنْ التُّرَابِ قَالَ أَلَا أُحَدِّثُكُمَا بِأَشْقَى النَّاسِ رَجُلَيْنِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أُحَيْمِرُ ثَمُودَ الَّذِي عَقَرَ النَّاقَةَ وَالَّذِي يَضْرِبُكَ يَا عَلِيُّ عَلَى هَذِهِ يَعْنِي قَرْنَهُ حَتَّى تُبَلَّ مِنْهُ هَذِهِ يَعْنِي لِحْيَتَهُ
Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu) aytdi: Men va Ali Zotul-Ushayra gʻazotida hamroh edik. Rasululloh ﷺ u yerga tushib, unda turib qolganlarida, biz Banu Mudlijdan boʻlgan bir necha kishini xurmozorlaridagi buloqda ishlayotganini koʻrdik. Ali menga: «Ey Abul-Yaqzon, bularning oldiga borib, qanday ishlashlarini koʻraylikmi?» dedi. Biz ularning oldiga keldik va bir muddat ishlariga qarab turdik. Soʻng bizni uyqu bosdi. Men va Ali borib, xurmo daraxtlari orasidagi mayin tuproqqa yonboshladik va uxlab qoldik. Allohga qasamki, bizni Rasululloh ﷺdan boshqa hech kim uygʻotmadi — u zot oyoqlari bilan bizni qimirlatdilar, biz esa oʻsha mayin tuproqdan changga belangan edik. Oʻsha kuni Rasululloh ﷺ Aliga, uning ustida koʻringan tuproq sababli: «Ey Abu Turob!» dedilar. Soʻng: «Sizlarga odamlarning eng badbaxt ikki kishisini aytib beraymi?» dedilar. Biz: «Albatta, ey Rasululloh», dedik. U zot: «Tuyani soʻygan Samudning qizil (odami) va, ey Ali, seni mana bunga — yaʼni boshiga — uradigan, mana bu — yaʼni soqoli — undan hoʻl boʻladigan kishidir», dedilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен ва Али Зотул-Ушайра ғазотида ҳамроҳ эдик. Расулуллоҳ ﷺ у ерга тушиб, унда туриб қолганларида, биз Бану Мудлиждан бўлган бир неча кишини хурмозорларидаги булоқда ишлаётганини кўрдик. Али менга: «Эй Абул-Яқзон, буларнинг олдига бориб, қандай ишлашларини кўрайликми?» деди. Биз уларнинг олдига келдик ва бир муддат ишларига қараб турдик. Сўнг бизни уйқу босди. Мен ва Али бориб, хурмо дарахтлари орасидаги майин тупроққа ёнбошладик ва ухлаб қолдик. Аллоҳга қасамки, бизни Расулуллоҳ ﷺдан бошқа ҳеч ким уйғотмади — у зот оёқлари билан бизни қимирлатдилар, биз эса ўша майин тупроқдан чангга беланган эдик. Ўша куни Расулуллоҳ ﷺ Алига, унинг устида кўринган тупроқ сабабли: «Эй Абу Туроб!» дедилар. Сўнг: «Сизларга одамларнинг энг бадбахт икки кишисини айтиб берайми?» дедилар. Биз: «Албатта, эй Расулуллоҳ», дедик. У зот: «Туяни сўйган Самуднинг қизил (одами) ва, эй Али, сени мана бунга — яъни бошига — урадиган, мана бу — яъни соқоли — ундан ҳўл бўладиган кишидир», дедилар.