Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Ulotul-Jaysh degan joyda tunadilar, u zot bilan birga zavjalari Oisha (roziyallohu anho) ham bor edi. (Oishaning) Zafor aqiqidan boʻlgan marjoni uzilib tushdi. Uning marjonini qidirib topish uchun odamlar to subh yorishguncha toʻxtab qoldilar, holbuki odamlar yonida suv yoʻq edi. Shunda Alloh azza va jalla Oʻz Rasuli ﷺga pok tuproq bilan tozalanish ruxsatini nozil qildi. Soʻng musulmonlar Rasululloh ﷺ bilan birga turib, qoʻllari bilan yerga urdilar, soʻng qoʻllarini koʻtardilar, ammo tuproqdan hech narsa olmadilar. Soʻng u bilan yuzlarini va qoʻllarini yelkalariga qadar, kaftlarining ichki tomonidan esa qoʻltiqlariga qadar mash qildilar — odamlar bunga aldanmasinlar. Bizga yetishicha, Abu Bakr (roziyallohu anhu) Oisha (roziyallohu anho)ga: «Allohga qasamki, sen albatta muborak ekansan», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Улотул-Жайш деган жойда тунадилар, у зот билан бирга завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) ҳам бор эди. (Оишанинг) Зафор ақиқидан бўлган маржони узилиб тушди. Унинг маржонини қидириб топиш учун одамлар то субҳ ёришгунча тўхтаб қолдилар, ҳолбуки одамлар ёнида сув йўқ эди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла Ўз Расули ﷺга пок тупроқ билан тозаланиш рухсатини нозил қилди. Сўнг мусулмонлар Расулуллоҳ ﷺ билан бирга туриб, қўллари билан ерга урдилар, сўнг қўлларини кўтардилар, аммо тупроқдан ҳеч нарса олмадилар. Сўнг у билан юзларини ва қўлларини елкаларига қадар, кафтларининг ички томонидан эса қўлтиқларига қадар маш қилдилар — одамлар бунга алданмасинлар. Бизга етишича, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Аллоҳга қасамки, сен албатта муборак экансан», деди.