حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَبَهْزٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ أَظُنُّهُعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَافَرَ رَجُلٌ بِأَرْضٍ تَنُوفَةٍ قَالَ حَسَنٌ فِي حَدِيثِهِ يَعْنِي فَلَاةً فَقَالَ تَحْتَ شَجَرَةٍ وَمَعَهُ رَاحِلَتُهُ وَعَلَيْهَا سِقَاؤُهُ وَطَعَامُهُ فَاسْتَيْقَظَ فَلَمْ يَرَهَا فَعَلَا شَرَفًا فَلَمْ يَرَهَا ثُمَّ عَلَا شَرَفًا فَلَمْ يَرَهَا ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِهَا تَجُرُّ خِطَامَهَا فَمَا هُوَ بِأَشَدَّ بِهَا فَرَحًا مِنْ اللَّهِ بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ إِذَا تَابَ قَالَ بَهْزٌ عَبْدِهِ إِذَا تَابَ إِلَيْهِ قَالَ بَهْزٌ قَالَ حَمَّادٌ أَظُنُّهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan, Rasululloh ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot: «Bir kishi suvsiz sahroda safar qildi va bir daraxt tagida (toʻxtadi); tuyasi yonida edi, uning ustida esa suvi va taomi bor edi. Uygʻonsa, tuyasini koʻrmadi. U bir tepalikka chiqdi — uni koʻrmadi; soʻng yana bir tepalikka chiqdi — uni koʻrmadi. Keyin oʻgirilib qarasa, tuyasi jilovini sudragan holda turibdi. Bas, uning tuyasidan quvongani Allohning bandasi Unga tavba qilganida (Alloh) quvonganidan koʻra qattiqroq emas», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан, Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилинади. У зот: «Бир киши сувсиз саҳрода сафар қилди ва бир дарахт тагида (тўхтади); туяси ёнида эди, унинг устида эса суви ва таоми бор эди. Уйғонса, туясини кўрмади. У бир тепаликка чиқди — уни кўрмади; сўнг яна бир тепаликка чиқди — уни кўрмади. Кейин ўгирилиб қараса, туяси жиловини судраган ҳолда турибди. Бас, унинг туясидан қувонгани Аллоҳнинг бандаси Унга тавба қилганида (Аллоҳ) қувонганидан кўра қаттиқроқ эмас», дедилар.