Usoma ibn Sharik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Paygʻambar ﷺning huzurlariga keldim, sahobalari u zotning yonlarida xuddi boshlarida qush turganday (jim) edilar. Men u zotga salom berib oʻtirdim. Soʻng aʼrobiylar kelib, u zotdan soʻradilar va: «Yo Rasululloh, davolansak boʻladimi?» dedilar. U zot: «Ha, davolaninglar; zero Alloh bir dard — qarilikdan boshqa hech bir dardni qoʻymadiki, unga davo ham qoʻymagan boʻlsin», dedilar. (Roviy) aytdi: Usoma keksayganida: «Endi menga biror davo koʻryapsizlarmi?» der edi. (Roviy) aytdi: Ular u zotdan yana narsalar haqida: «Bizga falon-falon ishda qiyinchilik (gunoh) bormi?» deb soʻradilar. U zot: «Ey Allohning bandalari, Alloh (sizlardan) qiyinchilikni koʻtardi; faqat musulmon kishidan zulm bilan biror narsani undirib olgan kishigina (bundan mustasno) — ana oʻsha qiyinchilik va halokatdir», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, odamlarga berilgan eng yaxshi narsa nima?» dedilar. U zot: «Goʻzal axloq», dedilar.Усома ибн Шарик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келдим, саҳобалари у зотнинг ёнларида худди бошларида қуш тургандай (жим) эдилар. Мен у зотга салом бериб ўтирдим. Сўнг аъробийлар келиб, у зотдан сўрадилар ва: «Ё Расулуллоҳ, даволансак бўладими?» дедилар. У зот: «Ҳа, даволанинглар; зеро Аллоҳ бир дард — қариликдан бошқа ҳеч бир дардни қўймадики, унга даво ҳам қўймаган бўлсин», дедилар. (Ровий) айтди: Усома кексайганида: «Энди менга бирор даво кўряпсизларми?» дер эди. (Ровий) айтди: Улар у зотдан яна нарсалар ҳақида: «Бизга фалон-фалон ишда қийинчилик (гуноҳ) борми?» деб сўрадилар. У зот: «Эй Аллоҳнинг бандалари, Аллоҳ (сизлардан) қийинчиликни кўтарди; фақат мусулмон кишидан зулм билан бирор нарсани ундириб олган кишигина (бундан мустасно) — ана ўша қийинчилик ва ҳалокатдир», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, одамларга берилган энг яхши нарса нима?» дедилар. У зот: «Гўзал ахлоқ», дедилар.