Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib: «Albatta, bu kunimizda birinchi boshlaydigan ishimiz — namoz oʻqishimiz, soʻng qaytib qurbonlik soʻyishimizdir. Kim shunday qilsa, bizning sunnatimizga muvofiq ish qilibdi; kim undan oldin soʻysa, u — oilasiga taqdim etgan goʻsht, xolos, u qurbonlikdan hech narsa emas», dedilar. Togʻam Abu Burda ibn Niyor (namozdan oldin) soʻygan edi. U: «Yo Rasululloh, men soʻydim, huzurimda esa bir yashar echki bor, u katta yoshlisidan yaxshiroq», dedi. U zot: «Uni oʻshaning oʻrniga soʻy; (bunday echki) kifoya qilmaydi — yoki: sendan keyin hech kimga kifoya qilmaydi», dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб: «Албатта, бу кунимизда биринчи бошлайдиган ишимиз — намоз ўқишимиз, сўнг қайтиб қурбонлик сўйишимиздир. Ким шундай қилса, бизнинг суннатимизга мувофиқ иш қилибди; ким ундан олдин сўйса, у — оиласига тақдим этган гўшт, холос, у қурбонликдан ҳеч нарса эмас», дедилар. Тоғам Абу Бурда ибн Ниёр (намоздан олдин) сўйган эди. У: «Ё Расулуллоҳ, мен сўйдим, ҳузуримда эса бир яшар эчки бор, у катта ёшлисидан яхшироқ», деди. У зот: «Уни ўшанинг ўрнига сўй; (бундай эчки) кифоя қилмайди — ёки: сендан кейин ҳеч кимга кифоя қилмайди», дедилар.