Baroʼ ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga Nahr kuni xutba qilib: «Biz namoz oʻqimagunimizcha hech kim (qurbonlik) soʻymasin», dedilar. Shunda togʻam turib: «Yo Rasululloh, bu shunday kunki, unda goʻsht (avvaldan) yoqimsiz boʻlardi; men esa oilam va uy ahlimga — yoki: oilam va qoʻshnilarimga — yedirish uchun shoshilib qurbonligimni soʻydim», dedi. U zot: «Sen (uni) qilib boʻlibsan, endi boshqa bir qurbonlikni qaytadan soʻy», dedilar. U: «Yo Rasululloh, huzurimda sut emadigan bir uloq bor, u goʻshtli ikki qoʻydan yaxshiroqdir; oʻshani soʻyaymi?» dedi. U zot: «Ha, u qurbonligingning yaxshirogʻidir. Lekin sendan keyin hech kimga (echkidan boʻlgan) bir yashar kifoya qilmaydi», dedilar.Барў ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга Наҳр куни хутба қилиб: «Биз намоз ўқимагунимизча ҳеч ким (қурбонлик) сўймасин», дедилар. Шунда тоғам туриб: «Ё Расулуллоҳ, бу шундай кунки, унда гўшт (аввалдан) ёқимсиз бўларди; мен эса оилам ва уй аҳлимга — ёки: оилам ва қўшниларимга — едириш учун шошилиб қурбонлигимни сўйдим», деди. У зот: «Сен (уни) қилиб бўлибсан, энди бошқа бир қурбонликни қайтадан сўй», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, ҳузуримда сут эмадиган бир улоқ бор, у гўштли икки қўйдан яхшироқдир; ўшани сўяйми?» деди. У зот: «Ҳа, у қурбонлигингнинг яхшироғидир. Лекин сендан кейин ҳеч кимга (эчкидан бўлган) бир яшар кифоя қилмайди», дедилар.