حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَوَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا وَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَكِنْ وَلَّى سَرَعَانُ النَّاسِ تَلَقَّتْهُمْ هَوَازِنُ بِالنَّبْلِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى بَغْلَةٍ بَيْضَاءَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذٌ بِلِجَامِهَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لَا كَذِبْأَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Unga bir kishi: «Ey Abu Umora, sizlar Hunayn kuni orqaga qochdingizmi?», dedi. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, Nabiy ﷺ orqaga qaytmadilar. Lekin shoshqaloq odamlar qaytdi, ularni Havozin (qabilasi) oʻqlar bilan qarshi oldi. Rasululloh ﷺ esa oq xachir ustida edilar, Abu Sufyon ibn al-Horis uning jilovidan ushlab turardi. Rasululloh ﷺ esa: ‹Men Nabiyman, bunda yolgʻon yoʻq; men Abdulmuttalibning oʻgʻliman›, der edilar», dedi.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унга бир киши: «Эй Абу Умора, сизлар Ҳунайн куни орқага қочдингизми?», деди. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, Набий ﷺ орқага қайтмадилар. Лекин шошқалоқ одамлар қайтди, уларни Ҳавозин (қабиласи) ўқлар билан қарши олди. Расулуллоҳ ﷺ эса оқ хачир устида эдилар, Абу Суфён ибн ал-Ҳорис унинг жиловидан ушлаб турарди. Расулуллоҳ ﷺ эса: ‹Мен Набийман, бунда ёлғон йўқ; мен Абдулмутталибнинг ўғлиман›, дер эдилар», деди.