Abu Layla (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida edim; u zotning koʻkraklarida yoki qorinlarida Hasan yoki Husayn bor edi. Men uning bavlini iz-iz boʻlib oqayotganini koʻrdim va biz unga tomon turdik. Shunda u zot: «Oʻgʻlimni qoʻyib beringlar, bavlini tugatmagunicha uni qoʻrqitmanglar», dedilar. Soʻng uning ortidan suv quydilar. Soʻng turib, sadaqa xurmolari (turadigan) uyga kirdilar; bola ham u zot bilan birga kirdi va bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Nabiy ﷺ uni ogʻzidan chiqarib oldilar va: «Albatta, sadaqa bizga halol emas», dedilar.Абу Лайла (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида эдим; у зотнинг кўкракларида ёки қоринларида Ҳасан ёки Ҳусайн бор эди. Мен унинг бавлини из-из бўлиб оқаётганини кўрдим ва биз унга томон турдик. Шунда у зот: «Ўғлимни қўйиб беринглар, бавлини тугатмагунича уни қўрқитманглар», дедилар. Сўнг унинг ортидан сув қуйдилар. Сўнг туриб, садақа хурмолари (турадиган) уйга кирдилар; бола ҳам у зот билан бирга кирди ва бир хурмони олиб, оғзига солди. Набий ﷺ уни оғзидан чиқариб олдилар ва: «Албатта, садақа бизга ҳалол эмас», дедилар.