حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِي لَيْلَى قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي صَلَاةٍ لَيْسَتْ بِفَرِيضَةٍ فَمَرَّ بِذِكْرِ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَقَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ وَيْحٌ أَوْ وَيْلٌ لِأَهْلِ النَّارِ

Abu Layla (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning farz boʻlmagan bir namozda qiroat qilayotganlarini eshitdim. U zot jannat va doʻzax zikridan oʻtganlarida: «Doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman. Doʻzax ahliga voy boʻlsin!» dedilar.Абу Лайла (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг фарз бўлмаган бир намозда қироат қилаётганларини эшитдим. У зот жаннат ва дўзах зикридан ўтганларида: «Дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман. Дўзах аҳлига вой бўлсин!» дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَخِيهِ عِيسَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يَحْبُو حَتَّى صَعِدَ عَلَى صَدْرِهِ فَبَالَ عَلَيْهِ قَالَ فَابْتَدَرْنَاهُ لِنَأْخُذَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنِي ابْنِي قَالَ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ

Abdurrahmon ibn Abu Layla bobosidan rivoyat qiladi. U aytdi: Biz Nabiy ﷺ huzurlarida edik. Shunda Hasan ibn Ali emaklab kelib, u zotning koʻkraklariga chiqdi va u zotning ustlariga bavl qildi. Biz uni olib qoʻymoqchi boʻlib shoshildik. Shunda Nabiy ﷺ: «Oʻgʻlim, oʻgʻlim», dedilar. Soʻng u zot suv keltirtirdilar va uni oʻsha joyga quydilar.Абдурраҳмон ибн Абу Лайла бобосидан ривоят қилади. У айтди: Биз Набий ﷺ ҳузурларида эдик. Шунда Ҳасан ибн Али эмаклаб келиб, у зотнинг кўкракларига чиқди ва у зотнинг устларига бавл қилди. Биз уни олиб қўймоқчи бўлиб шошилдик. Шунда Набий ﷺ: «Ўғлим, ўғлим», дедилар. Сўнг у зот сув келтиртирдилар ва уни ўша жойга қуйдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عِيسَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِي لَيْلَى أَنَّهُكَانَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى بَطْنِهِ الْحَسَنُ أَوْ الْحُسَيْنُ شَكَّ زُهَيْرٌ قَالَ فَبَالَ حَتَّى رَأَيْتُ بَوْلَهُ عَلَى بَطْنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسَارِيعَ قَالَ فَوَثَبْنَا إِلَيْهِ قَالَ فَقَالَ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ دَعُوا ابْنِي أَوْ لَا تُفْزِعُوا ابْنِي قَالَ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ قَالَ فَأَخَذَ تَمْرَةً مِنْ تَمْرِ الصَّدَقَةِ قَالَ فَأَدْخَلَهَا فِي فِيهِ قَالَ فَانْتَزَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ مِنْ فِيهِ

Abu Layla (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ huzurlarida edi; u zotning qorinlarida esa Hasan yoki Husayn bor edi — Zuhayr shubha qildi. U bavl qildi, hatto men uning bavlini Rasululloh ﷺning qorinlarida iz-iz boʻlib oqayotganini koʻrdim. Biz unga tomon otildik. Shunda u zot alayhis-salotu vas-salom: «Oʻgʻlimni qoʻyib beringlar», yoki: «Oʻgʻlimni qoʻrqitmanglar», dedilar. Soʻng suv keltirtirdilar va uni oʻsha joyga quydilar. Soʻng u bola sadaqa xurmolaridan bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Rasululloh ﷺ esa uni uning ogʻzidan tortib oldilar.Абу Лайла (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида эди; у зотнинг қоринларида эса Ҳасан ёки Ҳусайн бор эди — Зуҳайр шубҳа қилди. У бавл қилди, ҳатто мен унинг бавлини Расулуллоҳ ﷺнинг қоринларида из-из бўлиб оқаётганини кўрдим. Биз унга томон отилдик. Шунда у зот алайҳис-салоту вас-салом: «Ўғлимни қўйиб беринглар», ёки: «Ўғлимни қўрқитманглар», дедилар. Сўнг сув келтиртирдилар ва уни ўша жойга қуйдилар. Сўнг у бола садақа хурмоларидан бир хурмони олиб, оғзига солди. Расулуллоҳ ﷺ эса уни унинг оғзидан тортиб олдилар.

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَشَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتْحَ خَيْبَرَ فَلَمَّا انْهَزَمُوا وَقَعْنَا فِي رِحَالِهِمْ فَأَخَذَ النَّاسُ مَا وَجَدُوا مِنْ خُرْثِيٍّ فَلَمْ يَكُنْ أَسْرَعَ مِنْ أَنْ فَارَتْ الْقُدُورُ قَالَ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ وَقَسَمَ بَيْنَنَا فَجَعَلَ لِكُلِّ عَشَرَةٍ شَاةً

Abdurrahmon ibn Abu Layla otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga Xaybar fathida hozir boʻldim. Ular magʻlub boʻlganlarida, biz ularning yuklariga tushdik. Odamlar topgan uy-roʻzgʻor buyumlarini olishdi. Koʻp oʻtmay qozonlar qaynay boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ qozonlarga (nisbatan) buyruq berdilar va ular agʻdarib tashlandi. Soʻng u zot oramizda taqsimlab, har oʻn kishiga bittadan qoʻy berdilar.Абдурраҳмон ибн Абу Лайла отасидан ривоят қилади. У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Хайбар фатҳида ҳозир бўлдим. Улар мағлуб бўлганларида, биз уларнинг юкларига тушдик. Одамлар топган уй-рўзғор буюмларини олишди. Кўп ўтмай қозонлар қайнай бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қозонларга (нисбатан) буйруқ бердилар ва улар ағдариб ташланди. Сўнг у зот орамизда тақсимлаб, ҳар ўн кишига биттадан қўй бердилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِي لَيْلَى قَالَكُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَى صَدْرِهِ أَوْ بَطْنِهِ الْحَسَنُ أَوْ الْحُسَيْنُ قَالَ فَرَأَيْتُ بَوْلَهُ أَسَارِيعَ فَقُمْنَا إِلَيْهِ فَقَالَ دَعُوا ابْنِي لَا تُفْزِعُوهُ حَتَّى يَقْضِيَ بَوْلَهُ ثُمَّ أَتْبَعَهُ الْمَاءَ ثُمَّ قَامَ فَدَخَلَ بَيْتَ تَمْرِ الصَّدَقَةِ وَدَخَلَ مَعَهُ الْغُلَامُ فَأَخَذَ تَمْرَةً فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ فَاسْتَخْرَجَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لَنَا

Abu Layla (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida edim; u zotning koʻkraklarida yoki qorinlarida Hasan yoki Husayn bor edi. Men uning bavlini iz-iz boʻlib oqayotganini koʻrdim va biz unga tomon turdik. Shunda u zot: «Oʻgʻlimni qoʻyib beringlar, bavlini tugatmagunicha uni qoʻrqitmanglar», dedilar. Soʻng uning ortidan suv quydilar. Soʻng turib, sadaqa xurmolari (turadigan) uyga kirdilar; bola ham u zot bilan birga kirdi va bir xurmoni olib, ogʻziga soldi. Nabiy ﷺ uni ogʻzidan chiqarib oldilar va: «Albatta, sadaqa bizga halol emas», dedilar.Абу Лайла (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида эдим; у зотнинг кўкракларида ёки қоринларида Ҳасан ёки Ҳусайн бор эди. Мен унинг бавлини из-из бўлиб оқаётганини кўрдим ва биз унга томон турдик. Шунда у зот: «Ўғлимни қўйиб беринглар, бавлини тугатмагунича уни қўрқитманглар», дедилар. Сўнг унинг ортидан сув қуйдилар. Сўнг туриб, садақа хурмолари (турадиган) уйга кирдилар; бола ҳам у зот билан бирга кирди ва бир хурмони олиб, оғзига солди. Набий ﷺ уни оғзидан чиқариб олдилар ва: «Албатта, садақа бизга ҳалол эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ ثَابِتٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى فِي الْمَسْجِدِ فَأُتِيَ بِرَجُلٍ ضَخْمٍ فَقَالَ يَا أَبَا عِيسَى قَالَ نَعَمْ قَالَ حَدِّثْنَا مَا سَمِعْتَ فِي الْفِرَاءِ فَقَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَى رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي فِي الْفِرَاءِ قَالَ فَأَيْنَ الدِّبَاغُفَلَمَّا وَلَّى قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ هَذَا سُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ

Sobit aytdi: Men masjidda Abdurrahmon ibn Abu Layla bilan oʻtirgan edim. Shunda yoʻgʻon bir kishi keltirildi va u: «Ey Abu Iso!» dedi. U: «Labbay», dedi. U: «Bizga poʻstinlar haqida eshitganingni soʻzlab ber», dedi. Shunda u: «Otamning shunday deganini eshitganman: Men Nabiy ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim. Shunda bir kishi kelib: ‹Ey Allohning Rasuli, poʻstinda namoz oʻqiyveraymi?› dedi. U zot: ‹Oshlash qani?› dedilar», dedi. U kishi orqasiga qaytganda men: «Bu kim?» dedim. U: «Bu Suvayd ibn Gʻafaladir», dedi.Собит айтди: Мен масжидда Абдурраҳмон ибн Абу Лайла билан ўтирган эдим. Шунда йўғон бир киши келтирилди ва у: «Эй Абу Исо!» деди. У: «Лаббай», деди. У: «Бизга пўстинлар ҳақида эшитганингни сўзлаб бер», деди. Шунда у: «Отамнинг шундай деганини эшитганман: Мен Набий ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим. Шунда бир киши келиб: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, пўстинда намоз ўқийверайми?› деди. У зот: ‹Ошлаш қани?› дедилар», деди. У киши орқасига қайтганда мен: «Бу ким?» дедим. У: «Бу Сувайд ибн Ғафаладир», деди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَابِسٍ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ فِيمَا أَعْلَمُ شَكَّ مُوسَىنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَكَفَ فِي قُبَّةٍ مِنْ خُوصٍ

Abdurrahmon ibn Abu Layla otasidan — bilishimcha, Muso shubha qildi — rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ xurmo bargidan yasalgan bir chodirda eʼtikof oʻtirdilar.Абдурраҳмон ибн Абу Лайла отасидан — билишимча, Мусо шубҳа қилди — ривоят қиладики, Набий ﷺ хурмо баргидан ясалган бир чодирда эътикоф ўтирдилар.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ وَأَبُو مَعْمَرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَسَّانَ السَّمْتِيُّ قَالُوا ثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَابِسٍ عَنْ أَبِي فَزَارَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَكَفَ فِي قُبَّةٍ مِنْ خُوصٍ

Abdurrahmon ibn Abu Layla otasidan rivoyat qiladi. U aytdi: Men Nabiy ﷺning xurmo bargidan yasalgan bir chodirda eʼtikof oʻtirganlarini koʻrdim.Абдурраҳмон ибн Абу Лайла отасидан ривоят қилади. У айтди: Мен Набий ﷺнинг хурмо баргидан ясалган бир чодирда эътикоф ўтирганларини кўрдим.