حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ هُوَ ابْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ شَيْخٍ مِنْ بَجِيلَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى يَقُولُاسْتَأْذَنَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدَهُ جَارِيَةٌ تَضْرِبُ بِالدُّفِّ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَدَخَلَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَأَمْسَكَتْ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ
Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺning huzurlariga kirishga izn soʻradi, u zotning oldilarida bir joriya childirma chalayotgan edi. Soʻng Umar (roziyallohu anhu) izn soʻrab kirdi. Soʻng Usmon (roziyallohu anhu) izn soʻraganida, (joriya chalishdan) toʻxtadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Usmon hayoli kishidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺнинг ҳузурларига киришга изн сўради, у зотнинг олдиларида бир жория чилдирма чалаётган эди. Сўнг Умар (розияллоҳу анҳу) изн сўраб кирди. Сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу) изн сўраганида, (жория чалишдан) тўхтади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Усмон ҳаёли кишидир», дедилар.