حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ قَالَ سَمِعْتُ جَرِيرًا يَقُولُحِينَ مَاتَ الْمُغِيرَةُ وَاسْتَعْمَلَ قَرَابَتَهُ يَخْطُبُ فَقَامَ جَرِيرٌ فَقَالَ أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنْ تَسْمَعُوا وَتُطِيعُوا حَتَّى يَأْتِيَكُمْ أَمِيرٌ اسْتَغْفِرُوا لِلْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ غَفَرَ اللَّهُ تَعَالَى لَهُ فَإِنَّهُ كَانَ يُحِبُّ الْعَافِيَةَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُبَايِعُهُ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَاشْتَرَطَ عَلَيَّ النُّصْحَ فَوَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ إِنِّي لَكُمْ لَنَاصِحٌ
Ziyod ibn Iloqa aytdi: Mugʻira vafot etib, uning qarindoshi (ish boshiga) tayinlanganida, Jarir (roziyallohu anhu)ning xutba qilib shunday deganini eshitdim. U turib: «Sizlarni yolgʻiz, sherigi yoʻq Allohdan qoʻrqishga va sizlarga bir amir kelguncha eshitib, itoat qilishga chaqiraman. Mugʻira ibn Shuʼbaga magʻfirat soʻranglar — Alloh taolo uni magʻfirat qilsin — chunki u ofiyatni yaxshi koʻrar edi. Ammo baʼd, men Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, mana shu qoʻlim bilan u zotga Islom ustiga bayʼat qildim. Shunda u zot menga xayrixohlikni shart qilib qoʻydilar. Mana shu masjidning Robbiga qasamki, men sizlarga xayrixohman», dedi.Зиёд ибн Илоқа айтди: Муғира вафот этиб, унинг қариндоши (иш бошига) тайинланганида, Жарир (розияллоҳу анҳу)нинг хутба қилиб шундай деганини эшитдим. У туриб: «Сизларни ёлғиз, шериги йўқ Аллоҳдан қўрқишга ва сизларга бир амир келгунча эшитиб, итоат қилишга чақираман. Муғира ибн Шуъбага мағфират сўранглар — Аллоҳ таоло уни мағфират қилсин — чунки у офиятни яхши кўрар эди. Аммо баъд, мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, мана шу қўлим билан у зотга Ислом устига байъат қилдим. Шунда у зот менга хайрихоҳликни шарт қилиб қўйдилар. Мана шу масжиднинг Роббига қасамки, мен сизларга хайрихоҳман», деди.