Jarir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Madinaga yaqinlashganimda tuyamni choʻktirdim, soʻng xurjinimni yechib, hullamni kiydim va masjidga kirdim. Nabiy ﷺ esa xutba qilayotgan edilar. Odamlar menga koʻzlarini tikib qarab qolishdi. Men yonimda oʻtirgan kishiga: «Ey Abdulloh, Rasululloh ﷺ mening ishim haqida biror narsa aytdilarmi?» dedim. U: «Ha, seni eng chiroyli zikr bilan zikr qildilar. U zot xutba qilib turganlarida, xutbalari orasida sening zikring kelib qoldi va: ‹Albatta, sizlarning oldingizga mana bu yoʻldan Yaman ahlining eng yaxshisi kiradi. Ogoh boʻlinglar, uning yuzida farishta silagan iz bordir›, dedilar», dedi. Jarir aytdi: Shunda men Alloh azza va jallaga hamd aytdim.Жарир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мадинага яқинлашганимда туямни чўктирдим, сўнг хуржинимни ечиб, ҳулламни кийдим ва масжидга кирдим. Набий ﷺ эса хутба қилаётган эдилар. Одамлар менга кўзларини тикиб қараб қолишди. Мен ёнимда ўтирган кишига: «Эй Абдуллоҳ, Расулуллоҳ ﷺ менинг ишим ҳақида бирор нарса айтдиларми?» дедим. У: «Ҳа, сени энг чиройли зикр билан зикр қилдилар. У зот хутба қилиб турганларида, хутбалари орасида сенинг зикринг келиб қолди ва: ‹Албатта, сизларнинг олдингизга мана бу йўлдан Яман аҳлининг энг яхшиси киради. Огоҳ бўлинглар, унинг юзида фаришта силаган из бордир›, дедилар», деди. Жарир айтди: Шунда мен Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтдим.