حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شِبْلٍ قَالَ وَقَالَ جَرِيرٌلَمَّا دَنَوْتُ مِنْ الْمَدِينَةِ أَنَخْتُ رَاحِلَتِي ثُمَّ حَلَلْتُ عَيْبَتِي ثُمَّ لَبِسْتُ حُلَّتِي ثُمَّ دَخَلْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَرَمَانِي النَّاسُ بِالْحَدَقِ فَقُلْتُ لِجَلِيسِي يَا عَبْدَ اللَّهِ ذَكَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ ذَكَرَكَ آنِفًا بِأَحْسَنِ ذِكْرٍ فَبَيْنَمَا هُوَ يَخْطُبُ إِذْ عَرَضَ لَهُ فِي خُطْبَتِهِ وَقَالَ يَدْخُلُ عَلَيْكُمْ مِنْ هَذَا الْبَابِ أَوْ مِنْ هَذَا الْفَجِّ مِنْ خَيْرِ ذِي يَمَنٍ إِلَّا أَنَّ عَلَى وَجْهِهِ مَسْحَةَ مَلَكٍقَالَ جَرِيرٌ فَحَمِدْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى مَا أَبْلَانِي و قَالَ أَبُو قَطَنٍ فَقُلْتُ لَهُ سَمِعْتَهُ مِنْهُ أَوْ سَمِعْتَهُ مِنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ شِبْلٍ قَالَ نَعَمْ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُبَيْلِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا دَنَوْتُ مِنْ الْمَدِينَةِ أَنَخْتُ رَاحِلَتِي ثُمَّ حَلَلْتُ عَيْبَتِي ثُمَّ لَبِسْتُ حُلَّتِي قَالَ فَدَخَلْتُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَسَلَّمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَمَانِي الْقَوْمُ بِالْحَدَقِ فَقُلْتُ لِجَلِيسِي هَلْ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَمْرِي شَيْئًا فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Mugʻira ibn Shibl aytdi: Jarir (roziyallohu anhu) shunday dedi: Madinaga yaqinlashganimda tuyamni choʻktirdim, soʻng xurjinimni yechib, hullamni kiydim va (masjidga) kirdim. Rasululloh ﷺ esa xutba qilayotgan edilar. Odamlar menga koʻzlarini tikib qarab qolishdi. Men yonimda oʻtirgan kishiga: «Ey Abdulloh, Rasululloh ﷺ meni zikr qildilarmi?» dedim. U: «Ha, hozirgina seni eng yaxshi zikr bilan zikr qildilar. U zot xutba qilib turganlarida, xutbalari orasida (sening zikring) kelib qoldi va: ‹Sizlarning oldingizga mana bu eshikdan yoki mana bu yoʻldan Yaman ahlining eng yaxshisi kiradi; uning yuzida esa farishta silagan iz bordir›, dedilar», dedi. Jarir dedi: Men Alloh azza va jalla menga ato etgan narsa uchun Unga hamd aytdim. Abu Qatan dedi: Men unga: «Buni undan eshitdingmi yoki Mugʻira ibn Shibldan eshitdingmi?» dedim. U: «Ha», dedi. Boshqa bir yoʻl bilan ham Jarir ibn Abdullohdan rivoyat qilinadi: U dedi: Madinaga yaqinlashganimda tuyamni choʻktirdim, soʻng xurjinimni yechib, hullamni kiydim. (Masjidga) kirdim, Rasululloh ﷺ esa xutba qilayotgan edilar. Men Nabiy ﷺ ga salom berdim, qavm esa menga koʻzlarini tikib qarab qolishdi. Men yonimda oʻtirgan kishiga: «Rasululloh ﷺ mening ishim haqida biror narsa aytdilarmi?» dedim — va u shuning oʻxshashini zikr qildi.Муғира ибн Шибл айтди: Жарир (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Мадинага яқинлашганимда туямни чўктирдим, сўнг хуржинимни ечиб, ҳулламни кийдим ва (масжидга) кирдим. Расулуллоҳ ﷺ эса хутба қилаётган эдилар. Одамлар менга кўзларини тикиб қараб қолишди. Мен ёнимда ўтирган кишига: «Эй Абдуллоҳ, Расулуллоҳ ﷺ мени зикр қилдиларми?» дедим. У: «Ҳа, ҳозиргина сени энг яхши зикр билан зикр қилдилар. У зот хутба қилиб турганларида, хутбалари орасида (сенинг зикринг) келиб қолди ва: ‹Сизларнинг олдингизга мана бу эшикдан ёки мана бу йўлдан Яман аҳлининг энг яхшиси киради; унинг юзида эса фаришта силаган из бордир›, дедилар», деди. Жарир деди: Мен Аллоҳ азза ва жалла менга ато этган нарса учун Унга ҳамд айтдим. Абу Қатан деди: Мен унга: «Буни ундан эшитдингми ёки Муғира ибн Шиблдан эшитдингми?» дедим. У: «Ҳа», деди. Бошқа бир йўл билан ҳам Жарир ибн Абдуллоҳдан ривоят қилинади: У деди: Мадинага яқинлашганимда туямни чўктирдим, сўнг хуржинимни ечиб, ҳулламни кийдим. (Масжидга) кирдим, Расулуллоҳ ﷺ эса хутба қилаётган эдилар. Мен Набий ﷺ га салом бердим, қавм эса менга кўзларини тикиб қараб қолишди. Мен ёнимда ўтирган кишига: «Расулуллоҳ ﷺ менинг ишим ҳақида бирор нарса айтдиларми?» дедим — ва у шунинг ўхшашини зикр қилди.