حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كَعْبٍ الْقُرَظِيَّ قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ قَالَلَمَّا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ مَا قَالَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أَوْ قَالَ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَسَمِعْتُهُ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ قَالَ فَلَامَنِي نَاسٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ وَجَاءَ هُوَ فَحَلَفَ مَا قَالَ ذَاكَ فَرَجَعْتُ إِلَى الْمَنْزِلِ فَنِمْتُ قَالَ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ بَلَغَنِي فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ صَدَّقَكَ وَعَذَرَكَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {هُمْ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ} قَالَ أَبِي حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ ثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu) aytdi: Abdulloh ibn Ubayy: «Rasululloh huzuridagilarga sarf-xarajat qilmanglar» — yoki: «Agar Madinaga qaytsak» — deganini men eshitdim va Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga zikr qildim. Shunda ansorlardan baʼzi kishilar meni malomat qildilar. Uning oʻzi kelib, buni aytmaganiga qasam ichdi. Men manzilga qaytib uxladim. Soʻng Rasululloh ﷺ huzurimga keldilar — yoki menga (xabar) yetdi-yu, men Nabiy ﷺning oldilariga bordim — va u zot: «Albatta, Alloh azza va jalla seni tasdiqladi va seni uzrli qildi», dedilar. Shunda mana bu oyat nozil boʻldi: {Ular: ‹Rasululloh huzuridagilarga sarf-xarajat qilmanglar› deydiganlardir}. Boshqa rivoyatlarda ham Zayd ibn Arqamdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashi zikr qilingan.Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу) айтди: Абдуллоҳ ибн Убайй: «Расулуллоҳ ҳузуридагиларга сарф-харажат қилманглар» — ёки: «Агар Мадинага қайтсак» — деганини мен эшитдим ва Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга зикр қилдим. Шунда ансорлардан баъзи кишилар мени маломат қилдилар. Унинг ўзи келиб, буни айтмаганига қасам ичди. Мен манзилга қайтиб ухладим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга келдилар — ёки менга (хабар) етди-ю, мен Набий ﷺнинг олдиларига бордим — ва у зот: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла сени тасдиқлади ва сени узрли қилди», дедилар. Шунда мана бу оят нозил бўлди: {Улар: ‹Расулуллоҳ ҳузуридагиларга сарф-харажат қилманглар› дейдиганлардир}. Бошқа ривоятларда ҳам Зайд ибн Арқамдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаши зикр қилинган.