حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَأَبُو نُعَيْمٍ الْمَعْنَى قَالَا ثَنَا فِطْرٌ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَجَمَعَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ النَّاسَ فِي الرَّحَبَةِ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ أَنْشُدُ اللَّهَ كُلَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَوْمَ غَدِيرِ خُمٍّ مَا سَمِعَ لَمَّا قَامَ فَقَامَ ثَلَاثُونَ مِنْ النَّاسِ وَقَالَ أَبُو نُعَيْمٍ فَقَامَ نَاسٌ كَثِيرٌ فَشَهِدُوا حِينَ أَخَذَهُ بِيَدِهِ فَقَالَ لِلنَّاسِ أَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُقَالَ فَخَرَجْتُ وَكَأَنَّ فِي نَفْسِي شَيْئًا فَلَقِيتُ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي سَمِعْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَمَا تُنْكِرُ قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ ذَلِكَ لَهُ
Abut-Tufayl (rahimahulloh) aytdi: Ali (roziyallohu anhu) odamlarni Rahbada toʻpladi, soʻng ularga: «Rasululloh ﷺning Gʻadir Xum kuni aytganlarini eshitgan har bir musulmon kishini Alloh (nomi) bilan qasam ichishga chaqiraman: eshitganini (aytsin)», dedi. Shunda odamlardan oʻttiz kishi turdi — Abu Nuaym: «Koʻp odamlar turdi», dedi — va ular u zot uning qoʻlidan ushlab, odamlarga: «Men moʻminlarga oʻzlaridan koʻra haqliroq ekanimni bilasizlarmi?» deganlariga guvohlik berdilar. Ular: «Ha, ey Rasululloh», dedilar. U zot: «Men kimning doʻsti boʻlsam, mana bu (Ali) ham uning doʻstidir. Ey Alloh, unga doʻstlik qilganga doʻstlik qil, unga dushmanlik qilganga dushmanlik qil», dedilar. (Abut-Tufayl) dedi: Men chiqdim, koʻnglimda goʻyo bir narsa bor edi. Zayd ibn Arqamni uchratib, unga: «Men Ali (roziyallohu anhu)ning shunday-shunday deb aytayotganini eshitdim», dedim. U: «Nimasini inkor qilasan? Men Rasululloh ﷺning unga buni aytayotganlarini eshitganman», dedi.Абут-Туфайл (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Али (розияллоҳу анҳу) одамларни Раҳбада тўплади, сўнг уларга: «Расулуллоҳ ﷺнинг Ғадир Хум куни айтганларини эшитган ҳар бир мусулмон кишини Аллоҳ (номи) билан қасам ичишга чақираман: эшитганини (айтсин)», деди. Шунда одамлардан ўттиз киши турди — Абу Нуайм: «Кўп одамлар турди», деди — ва улар у зот унинг қўлидан ушлаб, одамларга: «Мен мўминларга ўзларидан кўра ҳақлироқ эканимни биласизларми?» деганларига гувоҳлик бердилар. Улар: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Мен кимнинг дўсти бўлсам, мана бу (Али) ҳам унинг дўстидир. Эй Аллоҳ, унга дўстлик қилганга дўстлик қил, унга душманлик қилганга душманлик қил», дедилар. (Абут-Туфайл) деди: Мен чиқдим, кўнглимда гўё бир нарса бор эди. Зайд ибн Арқамни учратиб, унга: «Мен Али (розияллоҳу анҳу)нинг шундай-шундай деб айтаётганини эшитдим», дедим. У: «Нимасини инкор қиласан? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг унга буни айтаётганларини эшитганман», деди.