حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُرَيِّ بْنِ قَطَرِيٍّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي كَانَ يَصِلُ الرَّحِمَ وَيَفْعَلُ وَيَفْعَلُ فَهَلْ لَهُ فِي ذَلِكَ يَعْنِي مِنْ أَجْرٍ قَالَ إِنَّ أَبَاكَ طَلَبَ أَمْرًا فَأَصَابَهُ
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, otam qarindoshlik rishtasini ulardi, shunday qilardi, shunday qilardi; unga shundan ajr bormi?» dedim. U zot: «Albatta, otang bir ishni talab qildi va unga erishdi», dedilar.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, отам қариндошлик риштасини уларди, шундай қиларди, шундай қиларди; унга шундан ажр борми?» дедим. У зот: «Албатта, отанг бир ишни талаб қилди ва унга эришди», дедилар.