Hasandan rivoyat qilinadiki, Abu Musoning bir birodari fitnaga shoshilar edi; u uni qaytarar, ammo u tiyilmas edi. Shunda u: «Men mendan (keladigan) ozgina (nasihat) — yoki: mavʼizadan ozgina (qismi) — senga kifoya qiladi deb oʻylar edim. Albatta Rasululloh ﷺ: ‹Ikki musulmon qilichlari bilan bir-biriga roʻpara kelib, biri ikkinchisini oʻldirsa, oʻldiruvchi ham, oʻldirilgan ham doʻzaxdadir›, dedilar. Ular: ‹Yo Rasululloh, bu — oʻldiruvchi (shunday boʻldi), ammo oʻldirilganning holi nechuk?› dedilar. U zot: ‹Albatta u ham oʻz sherigini oʻldirishni istagan edi›, dedilar», dedi.Ҳасандан ривоят қилинадики, Абу Мусонинг бир биродари фитнага шошилар эди; у уни қайтарар, аммо у тийилмас эди. Шунда у: «Мен мендан (келадиган) озгина (насиҳат) — ёки: мавъизадан озгина (қисми) — сенга кифоя қилади деб ўйлар эдим. Албатта Расулуллоҳ ﷺ: ‹Икки мусулмон қиличлари билан бир-бирига рўпара келиб, бири иккинчисини ўлдирса, ўлдирувчи ҳам, ўлдирилган ҳам дўзахдадир›, дедилар. Улар: ‹Ё Расулуллоҳ, бу — ўлдирувчи (шундай бўлди), аммо ўлдирилганнинг ҳоли нечук?› дедилар. У зот: ‹Албатта у ҳам ўз шеригини ўлдиришни истаган эди›, дедилар», деди.