حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ قَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعُرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ إِنِّي أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً فَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السَّوْءِ فَتَهَوَّدَ فَقَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرْنَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
Abu Burda (rahimahulloh) Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U shunday dedi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, men bilan birga ashʼariylardan ikki kishi bor edi — biri oʻng tomonimda, ikkinchisi chap tomonimda edi. Ularning har ikkisi (lavozimda) ish soʻradilar. Nabiy ﷺ esa misvok qilib turardilar. U zot: «Ey Abu Muso (yoki: ey Abdulloh ibn Qays), nima deysan?» dedilar. Men: «Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, ular dillaridagi narsani menga aytmaganlar va men ularning ish soʻrashlarini bilmas edim», dedim. Goʻyo men u zotning labi ostidagi misvoklarini koʻrib turgandekman, labi tortilib turardi. U zot: «Biz oʻz ishimizga uni soʻragan kishini tayinlamaymiz. Lekin sen bor, ey Abu Muso (yoki: ey Abdulloh ibn Qays)», dedilar. Soʻng uni Yamanga yubordilar, keyin uning ortidan Muoz ibn Jabalni yubordilar. (Muoz) uning oldiga kelganida, u: «Tushgin», dedi va unga yostiq tashladi. Shu payt uning oldida bogʻlangan bir kishi turardi. (Muoz): «Bu nima?» dedi. (Abu Muso): «Bu yahudiy edi, soʻng musulmon boʻldi, keyin oʻz diniga — yomon dinga qaytib, yahudiy boʻldi», dedi. (Muoz): «U Alloh va Uning Rasulining hukmiga koʻra oʻldirilmaguncha oʻtirmayman», dedi — buni uch marta (takrorladi). Soʻng u buyurdi va (oʻsha kishi) oʻldirildi. Keyin biz kechasi (namozga) turish haqida soʻzlashdik. Muoz ibn Jabal: «Men boʻlsam, uxlayman ham, (namozga) turaman ham (yoki: turaman ham, uxlayman ham) va uyqumda ham turishimda umid qilgan narsani umid qilaman», dedi.Абу Бурда (раҳимаҳуллоҳ) Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У шундай деди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, мен билан бирга ашъарийлардан икки киши бор эди — бири ўнг томонимда, иккинчиси чап томонимда эди. Уларнинг ҳар иккиси (лавозимда) иш сўрадилар. Набий ﷺ эса мисвок қилиб турардилар. У зот: «Эй Абу Мусо (ёки: эй Абдуллоҳ ибн Қайс), нима дейсан?» дедилар. Мен: «Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, улар дилларидаги нарсани менга айтмаганлар ва мен уларнинг иш сўрашларини билмас эдим», дедим. Гўё мен у зотнинг лаби остидаги мисвокларини кўриб тургандекман, лаби тортилиб турарди. У зот: «Биз ўз ишимизга уни сўраган кишини тайинламаймиз. Лекин сен бор, эй Абу Мусо (ёки: эй Абдуллоҳ ибн Қайс)», дедилар. Сўнг уни Яманга юбордилар, кейин унинг ортидан Муоз ибн Жабални юбордилар. (Муоз) унинг олдига келганида, у: «Тушгин», деди ва унга ёстиқ ташлади. Шу пайт унинг олдида боғланган бир киши турарди. (Муоз): «Бу нима?» деди. (Абу Мусо): «Бу яҳудий эди, сўнг мусулмон бўлди, кейин ўз динига — ёмон динга қайтиб, яҳудий бўлди», деди. (Муоз): «У Аллоҳ ва Унинг Расулининг ҳукмига кўра ўлдирилмагунча ўтирмайман», деди — буни уч марта (такрорлади). Сўнг у буюрди ва (ўша киши) ўлдирилди. Кейин биз кечаси (намозга) туриш ҳақида сўзлашдик. Муоз ибн Жабал: «Мен бўлсам, ухлайман ҳам, (намозга) тураман ҳам (ёки: тураман ҳам, ухлайман ҳам) ва уйқумда ҳам туришимда умид қилган нарсани умид қиламан», деди.