حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لَا تُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ مَنَعَهَا فَإِنَّا آخِذُوهَا مِنْهُ وَشَطْرَ إِبِلِهِ عَزْمَةً مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا جَلَّ وَعَزَّ لَا يَحِلُّ لِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْهَا شَيْءٌ
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Allohning Nabiysi ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi tuyalarning har qirqtasida bir bintu labun bordir. Tuyalar oʻz hisobidan ajratilmaydi. Kim uni savob umidida bersa, unga uning ajri bordir. Kim uni bermay tortsa, biz uni va tuyalarining yarmini olamiz — bu Robbimiz jalla va azzaning azmlaridan bir azmdir. Undan Muhammadning oilasiga hech narsa halol emas».Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ўтлаб юрувчи туяларнинг ҳар қирқтасида бир бинту лабун бордир. Туялар ўз ҳисобидан ажратилмайди. Ким уни савоб умидида берса, унга унинг ажри бордир. Ким уни бермай тортса, биз уни ва туяларининг ярмини оламиз — бу Роббимиз жалла ва аззанинг азмларидан бир азмдир. Ундан Муҳаммаднинг оиласига ҳеч нарса ҳалол эмас».