حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي كُلِّ إِبِلٍ سَائِمَةٍ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ لَا يُفَرَّقُ إِبِلٌ عَنْ حِسَابِهَا مَنْ أَعْطَاهَا مُؤْتَجِرًا فَلَهُ أَجْرُهَا وَمَنْ مَنَعَهَا فَإِنَّا آخِذُوهَا مِنْهُ وَشَطْرَ مَالِهِ وَقَالَ مَرَّةً إِبِلِهِ عَزْمَةً مِنْ عَزَمَاتِ رَبِّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَا يَحِلُّ لِآلِ مُحَمَّدٍ مِنْهُ شَيْءٌ
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Allohning Nabiysi ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Oʻtlab yuruvchi tuyalarning har qirqtasida bir bintu labun bordir. Tuyalar oʻz hisobidan ajratilmaydi. Kim uni savob umidida bersa, unga uning ajri bordir. Kim uni bermay tortsa, biz uni va molining — bir safar: tuyalarining, dedi — yarmini olamiz. Bu Robbimiz tabaroka va taoloning azmlaridan bir azmdir. Undan Muhammadning oilasiga hech narsa halol emas».Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ўтлаб юрувчи туяларнинг ҳар қирқтасида бир бинту лабун бордир. Туялар ўз ҳисобидан ажратилмайди. Ким уни савоб умидида берса, унга унинг ажри бордир. Ким уни бермай тортса, биз уни ва молининг — бир сафар: туяларининг, деди — ярмини оламиз. Бу Роббимиз табарока ва таолонинг азмларидан бир азмдир. Ундан Муҳаммаднинг оиласига ҳеч нарса ҳалол эмас».