Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, avratlarimizning qay birini ochamiz va qay birini yopamiz?» dedim. U zot: «Xotining yoki qoʻl ostingdagi choʻridan boshqa hammadan avratingni saqla», dedilar. Men: «Aytingchi, odamlar bir-birlari bilan birga boʻlsalar-chi?» dedim. U zot: «Uni hech kim koʻrmasligiga qodir boʻlsang, hech kim koʻrmasin», dedilar. Men: «Aytingchi, birimiz yolgʻiz boʻlsa-chi?» dedim. U zot: «Alloh tabaroka va taolo odamlardan koʻra Undan hayo qilinishiga haqliroqdir», dedilar.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, авратларимизнинг қай бирини очамиз ва қай бирини ёпамиз?» дедим. У зот: «Хотининг ёки қўл остингдаги чўридан бошқа ҳаммадан авратингни сақла», дедилар. Мен: «Айтингчи, одамлар бир-бирлари билан бирга бўлсалар-чи?» дедим. У зот: «Уни ҳеч ким кўрмаслигига қодир бўлсанг, ҳеч ким кўрмасин», дедилар. Мен: «Айтингчи, биримиз ёлғиз бўлса-чи?» дедим. У зот: «Аллоҳ табарока ва таоло одамлардан кўра Ундан ҳаё қилинишига ҳақлироқдир», дедилар.