حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا بَهْزٌ الْمَعْنَى حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ كَانَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَالًا وَوَلَدًا وَكَانَ لَا يَدِينُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ دِينًا قَالَ يَزِيدُ فَلَبِثَ حَتَّى ذَهَبَ عُمُرٌ وَبَقِيَ عُمُرٌ تَذَكَّرَ فَعَلِمَ أَنْ لَمْ يَبْتَئِرْ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى خَيْرًا دَعَا بَنِيهِ قَالَ يَا بَنِيَّ أَيَّ أَبٍ تَعْلَمُونَ قَالُوا خَيْرَهُ يَا أَبَانَا قَالَ فَوَاللَّهِ لَا أَدَعُ عِنْدَ رَجُلٍ مِنْكُمْ مَالًا هُوَ مِنِّي إِلَّا أَنَا آخِذُهُ مِنْهُ أَوْ لَتَفْعَلُنَّ مَا آمُرُكُمْ بِهِ قَالَ فَأَخَذَ مِنْهُمْ مِيثَاقًا قَالَ أَمَّا لَا فَإِذَا مُتُّ فَخُذُونِي فَأَلْقُونِي فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ حُمَمًا فَدُقُّونِي قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ كَأَنَّهُ يَقُولُ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ لَعَلِّي أَضِلُّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ فَفُعِلَ بِهِ ذَلِكَ وَرَبِّ مُحَمَّدٍ حِينَ مَاتَ قَالَ فَجِيءَ بِهِ أَحْسَنَ مَا كَانَ فَعُرِضَ عَلَى رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى النَّارِ قَالَ خَشِيتُكَ يَا رَبَّاهُ قَالَ إِنِّي لَأَسْمَعَنَّ الرَّاهِبَةَ قَالَ يَزِيدُ أَسْمَعُكَ رَاهِبًا فَتِيبَ عَلَيْهِقَالَ بَهْزٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْحَسَنَ وَقَتَادَةَ وَحَدَّثَانِيهِ فَتِيبَ عَلَيْهِ أَوْ فَتَابَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ شَكَّ يَحْيَى
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Allohning bandalaridan bir banda bor edi; Alloh tabaroka va taolo unga mol va farzand bergan edi, u esa Alloh azza va jallaga biror din bilan ibodat qilmas edi. U shu holda turaverdi; umridan (koʻpi) ketib, ozi qolganida oʻylab koʻrdi-da, Alloh tabaroka va taolo huzurida oʻziga hech bir yaxshilik gʻamlab qoʻymaganini bildi. Shunda u oʻgʻillarini chaqirib: ‹Ey oʻgʻillarim, meni qanday ota deb bilasizlar?› dedi. Ular: ‹Eng yaxshi ota, ey otamiz›, dedilar. U: ‹Allohga qasamki, sizlardan birortangizda mendan (qolgan) molni qoldirmayman, albatta uni undan olaman; yoki men buyurgan ishni albatta qilasizlar›, dedi. Bas, u ulardan ahd oldi. Soʻng: ‹Unday boʻlsa, men oʻlsam, meni olib, oʻtga tashlanglar; koʻmirga aylanganimda, meni maydalanglar›, dedi» — Rasululloh ﷺ qoʻllarini sonlariga qoʻyib, goʻyo: «Meni ezinglar», deyayotgandek (ishora qildilar) — «‹soʻng meni shamolga sochib yuboringlar; shoyad Alloh tabaroka va taolodan yashirinib qolsam›, dedi. Muhammadning Robbiga qasamki, u oʻlganida unga shunday qilindi. Bas, u hech qachon boʻlmagan darajada goʻzal holda keltirilib, Robbi tabaroka va taolo huzuriga koʻndalang qilindi. (Alloh): ‹Seni oʻtga (kirishga) nima olib bordi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, ey Robbim›, dedi. (Alloh): ‹Men seni haqiqatan qoʻrquvchi (banda) deb eshitmoqdaman›, dedi. Bas, uning tavbasi qabul qilindi». Bahz aytdi: Men bu hadisni Hasan va Qatodaga aytib berdim, ular ham menga uni: «Uning tavbasi qabul qilindi» — yoki: «Alloh azza va jalla uning tavbasini qabul qildi», deb rivoyat qildilar. Shakni Yahyo qildi.Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳнинг бандаларидан бир банда бор эди; Аллоҳ табарока ва таоло унга мол ва фарзанд берган эди, у эса Аллоҳ азза ва жаллага бирор дин билан ибодат қилмас эди. У шу ҳолда тураверди; умридан (кўпи) кетиб, ози қолганида ўйлаб кўрди-да, Аллоҳ табарока ва таоло ҳузурида ўзига ҳеч бир яхшилик ғамлаб қўймаганини билди. Шунда у ўғилларини чақириб: ‹Эй ўғилларим, мени қандай ота деб биласизлар?› деди. Улар: ‹Энг яхши ота, эй отамиз›, дедилар. У: ‹Аллоҳга қасамки, сизлардан бирортангизда мендан (қолган) молни қолдирмайман, албатта уни ундан оламан; ёки мен буюрган ишни албатта қиласизлар›, деди. Бас, у улардан аҳд олди. Сўнг: ‹Ундай бўлса, мен ўлсам, мени олиб, ўтга ташланглар; кўмирга айланганимда, мени майдаланглар›, деди» — Расулуллоҳ ﷺ қўлларини сонларига қўйиб, гўё: «Мени эзинглар», деяётгандек (ишора қилдилар) — «‹сўнг мени шамолга сочиб юборинглар; шояд Аллоҳ табарока ва таолодан яшириниб қолсам›, деди. Муҳаммаднинг Роббига қасамки, у ўлганида унга шундай қилинди. Бас, у ҳеч қачон бўлмаган даражада гўзал ҳолда келтирилиб, Робби табарока ва таоло ҳузурига кўндаланг қилинди. (Аллоҳ): ‹Сени ўтга (киришга) нима олиб борди?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, эй Роббим›, деди. (Аллоҳ): ‹Мен сени ҳақиқатан қўрқувчи (банда) деб эшитмоқдаман›, деди. Бас, унинг тавбаси қабул қилинди». Баҳз айтди: Мен бу ҳадисни Ҳасан ва Қатодага айтиб бердим, улар ҳам менга уни: «Унинг тавбаси қабул қилинди» — ёки: «Аллоҳ азза ва жалла унинг тавбасини қабул қилди», деб ривоят қилдилар. Шакни Яҳё қилди.