حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ كَانَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ جَلَّ وَعَزَّ أَعْطَاهُ اللَّهُ مَالًا وَوَلَدًا فَكَانَ لَا يَدِينُ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى دِينًا فَلَبِثَ حَتَّى إِذَا ذَهَبَ مِنْهُ عُمُرٌ أَوْ بَقِيَ عُمُرٌ تَذَكَّرَ فَعَلِمَ أَنَّهُ لَنْ يَبْتَئِرَ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى خَيْرًا دَعَا بَنِيهِ فَقَالَ أَيَّ أَبٍ تَعْلَمُونِي قَالُوا خَيْرَهُ يَا أَبَانَا قَالَ وَاللَّهِ لَا أَدَعُ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ مَالًا هُوَ مِنِّي إِلَّا أَنَا آخِذُهُ مِنْهُ وَلَتَفْعَلُنَّ بِي مَا آمُرُكُمْ قَالَ فَأَخَذَ مِنْهُمْ مِيثَاقًا وَرَبِّي فَقَالَ أَمَّا لَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَأَلْقُونِي فِي النَّارِ حَتَّى إِذَا كُنْتُ حُمَمًا فَدُقُّونِي قَالَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ بِيَدِهِ عَلَى فَخِذِهِ ثُمَّ اذْرُونِي فِي الرِّيحِ لَعَلِّي أَضِلُّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَالَ فَفَعَلُوا ذَلِكَ بِهِ وَرَبِّ مُحَمَّدٍ حِينَ مَاتَ فَجِيءَ بِهِ فِي أَحْسَنِ مَا كَانَ قَطُّ فَعُرِضَ عَلَى رَبِّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى النَّارِ قَالَ خَشْيَتُكَ يَا رَبَّاهُ قَالَ إِنِّي أَسْمَعُكَ لَرَاهِبًا فَتِيبَ عَلَيْهِ
Muoviya ibn Hayda (roziyallohu anhu) aytdi: Men Allohning Nabiysi ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Alloh jalla va azzaning bandalaridan bir banda bor edi; Alloh unga mol va farzand bergan edi, u esa Alloh tabaroka va taologa biror din bilan ibodat qilmas edi. U shu holda turaverdi; nihoyat umridan (koʻpi) ketib yoki ozi qolganida oʻylab koʻrdi-da, Alloh tabaroka va taolo huzurida oʻziga hech bir yaxshilik gʻamlab qoʻymaganini bildi. Shunda u oʻgʻillarini chaqirib: ‹Meni qanday ota deb bilasizlar?› dedi. Ular: ‹Eng yaxshi ota, ey otamiz›, dedilar. U: ‹Allohga qasamki, sizlardan birortangizda mendan (qolgan) molni qoldirmayman, albatta uni undan olaman; sizlar esa men buyurgan ishni albatta menga qilasizlar›, dedi. Robbimga qasamki, u ulardan ahd oldi. Soʻng: ‹Unday boʻlsa, men oʻlsam, meni oʻtga tashlanglar; koʻmirga aylanganimda, meni maydalanglar›, dedi». (Muoviya) aytdi: Men goʻyo Rasululloh ﷺni qoʻllarini sonlariga qoʻygan holda: «‹Soʻng meni shamolga sochib yuboringlar; shoyad Alloh tabaroka va taolodan yashirinib qolsam›, dedi», deb turganlarini koʻrib turgandekman. U zot dedilar: «Muhammadning Robbiga qasamki, u oʻlganida ular unga shuni qildilar. Bas, u hech qachon boʻlmagan darajada goʻzal holda keltirilib, Robbi tabaroka va taolo huzuriga koʻndalang qilindi. (Alloh): ‹Seni oʻtga (kirishga) nima olib bordi?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim, ey Robbim›, dedi. (Alloh): ‹Men seni haqiqatan qoʻrquvchi (banda) deb eshitmoqdaman›, dedi. Bas, uning tavbasi qabul qilindi».Муовия ибн Ҳайда (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳ жалла ва аззанинг бандаларидан бир банда бор эди; Аллоҳ унга мол ва фарзанд берган эди, у эса Аллоҳ табарока ва таолога бирор дин билан ибодат қилмас эди. У шу ҳолда тураверди; ниҳоят умридан (кўпи) кетиб ёки ози қолганида ўйлаб кўрди-да, Аллоҳ табарока ва таоло ҳузурида ўзига ҳеч бир яхшилик ғамлаб қўймаганини билди. Шунда у ўғилларини чақириб: ‹Мени қандай ота деб биласизлар?› деди. Улар: ‹Энг яхши ота, эй отамиз›, дедилар. У: ‹Аллоҳга қасамки, сизлардан бирортангизда мендан (қолган) молни қолдирмайман, албатта уни ундан оламан; сизлар эса мен буюрган ишни албатта менга қиласизлар›, деди. Роббимга қасамки, у улардан аҳд олди. Сўнг: ‹Ундай бўлса, мен ўлсам, мени ўтга ташланглар; кўмирга айланганимда, мени майдаланглар›, деди». (Муовия) айтди: Мен гўё Расулуллоҳ ﷺни қўлларини сонларига қўйган ҳолда: «‹Сўнг мени шамолга сочиб юборинглар; шояд Аллоҳ табарока ва таолодан яшириниб қолсам›, деди», деб турганларини кўриб тургандекман. У зот дедилар: «Муҳаммаднинг Роббига қасамки, у ўлганида улар унга шуни қилдилар. Бас, у ҳеч қачон бўлмаган даражада гўзал ҳолда келтирилиб, Робби табарока ва таоло ҳузурига кўндаланг қилинди. (Аллоҳ): ‹Сени ўтга (киришга) нима олиб борди?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним, эй Роббим›, деди. (Аллоҳ): ‹Мен сени ҳақиқатан қўрқувчи (банда) деб эшитмоқдаман›, деди. Бас, унинг тавбаси қабул қилинди».