حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ أَبِي الْحُرِّ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا الْحَجَّامَ فَأَتَاهُ بِقُرُونٍ فَأَلْزَمَهُ إِيَّاهَا قَالَ عَفَّانُ مَرَّةً بِقَرْنٍ ثُمَّ شَرَطَهُ بِشَفْرَةٍ فَدَخَلَ أَعْرَابِيٌّ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ أَحَدِ بَنِي جَذِيمَةَ فَلَمَّا رَآهُ يَحْتَجِمُ وَلَا عَهْدَ لَهُ بِالْحِجَامَةِ وَلَا يَعْرِفُهَا قَالَ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلَامَ تَدَعُ هَذَا يَقْطَعُ جِلْدَكَ قَالَ هَذَا الْحَجْمُ قَالَ وَمَا الْحَجْمُ قَالَ هَذَا مِنْ خَيْرِ مَا تَدَاوَى بِهِ النَّاسُ
Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdim. U zot hajjomni chaqirdilar, u shoxlarni keltirib, ularni u zotga qoʻyib qoʻydi — Affon bir marta: «Bir shoxni», dedi — soʻng pichoq bilan tildi. Shu payt Bani Fazoradan, Bani Jazimaning biridan bir aʼrobiy kirib keldi. U zotning hijoma qildirayotganlarini koʻrgach — uning hijoma bilan hech tanishligi ham, uni bilishi ham yoʻq edi —: «Yo Rasululloh, bu nima? Nega bunga teringizni kesishga yoʻl qoʻyyapsiz?» dedi. U zot: «Bu — qon oldirishdir», dedilar. U: «Qon oldirish nima?» dedi. U zot: «Bu — odamlar davolanadigan eng yaxshi (vosita)lardandir», dedilar.Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирдим. У зот ҳажжомни чақирдилар, у шохларни келтириб, уларни у зотга қўйиб қўйди — Аффон бир марта: «Бир шохни», деди — сўнг пичоқ билан тилди. Шу пайт Бани Фазорадан, Бани Жазиманинг биридан бир аъробий кириб келди. У зотнинг ҳижома қилдираётганларини кўргач — унинг ҳижома билан ҳеч танишлиги ҳам, уни билиши ҳам йўқ эди —: «Ё Расулуллоҳ, бу нима? Нега бунга терингизни кесишга йўл қўйяпсиз?» деди. У зот: «Бу — қон олдиришдир», дедилар. У: «Қон олдириш нима?» деди. У зот: «Бу — одамлар даволанадиган энг яхши (восита)лардандир», дедилар.