حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ الْحَسَنَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحَدِّثُنَا يَوْمًا وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ فِي حِجْرِهِ فَيُقْبِلُ عَلَى أَصْحَابِهِ فَيُحَدِّثُهُمْ ثُمَّ يُقْبِلُ عَلَى الْحَسَنِ فَيُقَبِّلُهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ ابْنِي هَذَا لَسَيِّدٌ إِنْ يَعِشْ يُصْلِحْ بَيْنَ طَائِفَتَيْنِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ
Abu Bakra (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kuni Nabiy ﷺ bizga soʻzlab turar, Hasan ibn Ali esa u zotning tizzalarida edi. U zot goh ashoblariga yuzlanib, ularga soʻzlar, goh Hasanga yuzlanib, uni oʻpar edilar. Soʻng: «Albatta, mening bu oʻgʻlim sayyiddir; agar yashasa, musulmonlarning ikki toifasi orasini isloh qiladi», dedilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир куни Набий ﷺ бизга сўзлаб турар, Ҳасан ибн Али эса у зотнинг тиззаларида эди. У зот гоҳ ашобларига юзланиб, уларга сўзлар, гоҳ Ҳасанга юзланиб, уни ўпар эдилар. Сўнг: «Албатта, менинг бу ўғлим саййиддир; агар яшаса, мусулмонларнинг икки тоифаси орасини ислоҳ қилади», дедилар.