حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ أَنَّهُأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ أَوْ قَالَ أَنْتَ مُحَمَّدٌ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِلَامَ تَدْعُو قَالَ أَدْعُو إِلَى اللَّهِ وَحْدَهُ مَنْ إِذَا كَانَ بِكَ ضُرٌّ فَدَعَوْتَهُ كَشَفَهُ عَنْكَ وَمَنْ إِذَا أَصَابَكَ عَامُ سَنَةٍ فَدَعَوْتَهُ أَنْبَتَ لَكَ وَمَنْ إِذَا كُنْتَ فِي أَرْضٍ قَفْرٍ فَأَضْلَلْتَ فَدَعَوْتَهُ رَدَّ عَلَيْكَ قَالَ فَأَسْلَمَ الرَّجُلُ ثُمَّ قَالَ أَوْصِنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ لَا تَسُبَّنَّ شَيْئًا أَوْ قَالَ أَحَدًا شَكَّ الْحَكَمُ قَالَ فَمَا سَبَبْتُ شَيْئًا بَعِيرًا وَلَا شَاةً مُنْذُ أَوْصَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَزْهَدْ فِي الْمَعْرُوفِ وَلَوْ بِبَسْطِ وَجْهِكَ إِلَى أَخِيكَ وَأَنْتَ تُكَلِّمُهُ وَأَفْرِغْ مِنْ دَلْوِكَ فِي إِنَاءِ الْمُسْتَسْقِي وَاتَّزِرْ إِلَى نِصْفِ السَّاقِ فَإِنْ أَبَيْتَ فَإِلَى الْكَعْبَيْنِ وَإِيَّاكَ وَإِسْبَالَ الْإِزَارِ قَالَ فَإِنَّهَا مِنْ الْمَخِيلَةِ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمَخِيلَةَ
Abu Tamimaning qavmidan bir kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi — yoki: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida hozir boʻldim, dedi. U zotning oldilariga bir kishi kelib: «Sen Allohning Rasulimisan?» — yoki: «Sen Muhammadmisan?» — dedi. U zot: «Ha», dedilar. U: «Nimaga daʼvat qilasan?» dedi. U zot: «Yolgʻiz Allohga daʼvat qilaman. U shunday Zotki, senga bir zarar yetsa va Unga duo qilsang, uni sendan aritadi; qurgʻoqchilik yili yetsa va Unga duo qilsang, senga (ekin) undiradi; suvsiz choʻlda yoʻlingni yoʻqotsang va Unga duo qilsang, uni senga qaytaradi», dedilar. (Roviy) aytdi: Shunda u kishi Islomga kirdi, soʻng: «Ey Allohning Rasuli, menga vasiyat qiling», dedi. U zot unga: «Hech narsani soʻkmagin», — yoki: «hech kimni soʻkmagin», dedilar; Hakam shubha qildi. (U kishi) aytdi: Rasululloh ﷺ menga vasiyat qilganlaridan buyon men hech narsani — na tuyani, na qoʻyni soʻkkanman. «Yaxshilikni — birodaringga u bilan gaplashayotganingda ochiq yuz koʻrsatish boʻlsa ham — kamsitmagin. Chelagingdan suv soʻrovchining idishiga quygin. Izoringni boldiring oʻrtasigacha bogʻlagin, agar koʻnmasang, toʻpiqlaringgacha (bogʻlagin). Izorni suriltirishdan saqlangin, chunki u kibrdandir, Alloh esa kibrni yoqtirmaydi», (dedilar).Абу Тамиманинг қавмидан бир киши (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди — ёки: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ҳозир бўлдим, деди. У зотнинг олдиларига бир киши келиб: «Сен Аллоҳнинг Расулимисан?» — ёки: «Сен Муҳаммадмисан?» — деди. У зот: «Ҳа», дедилар. У: «Нимага даъват қиласан?» деди. У зот: «Ёлғиз Аллоҳга даъват қиламан. У шундай Зотки, сенга бир зарар етса ва Унга дуо қилсанг, уни сендан аритади; қурғоқчилик йили етса ва Унга дуо қилсанг, сенга (экин) ундиради; сувсиз чўлда йўлингни йўқотсанг ва Унга дуо қилсанг, уни сенга қайтаради», дедилар. (Ровий) айтди: Шунда у киши Исломга кирди, сўнг: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга васият қилинг», деди. У зот унга: «Ҳеч нарсани сўкмагин», — ёки: «ҳеч кимни сўкмагин», дедилар; Ҳакам шубҳа қилди. (У киши) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга васият қилганларидан буён мен ҳеч нарсани — на туяни, на қўйни сўкканман. «Яхшиликни — биродарингга у билан гаплашаётганингда очиқ юз кўрсатиш бўлса ҳам — камситмагин. Челагингдан сув сўровчининг идишига қуйгин. Изорингни болдиринг ўртасигача боғлагин, агар кўнмасанг, тўпиқларинггача (боғлагин). Изорни сурилтиришдан сақлангин, чунки у кибрдандир, Аллоҳ эса кибрни ёқтирмайди», (дедилар).