حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ عُمُومَتِهِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُجَاءَ رَكْبٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَهِدُوا أَنَّهُمْ رَأَوْهُ بِالْأَمْسِ يَعْنُونَ الْهِلَالَ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُفْطِرُوا وَأَنْ يَخْرُجُوا مِنْ الْغَدِقَالَ شُعْبَةُ أُرَاهُ مِنْ آخِرِ النَّهَارِ
Abu Umayr ibn Anas Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan amakilaridan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺning huzurlariga bir karvon keldi va ular kechagi kunda uni — yaʼni hilolni — koʻrganliklariga guvohlik berdilar. Shunda u zot ularga iftor qilishni va ertasi kuni (hayit namoziga) chiqishni buyurdilar. Shuʼba aytdi: Menimcha, (bu) kunning oxirida (boʻlgan).Абу Умайр ибн Анас Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган амакиларидан ривоят қилдики, Набий ﷺнинг ҳузурларига бир карвон келди ва улар кечаги кунда уни — яъни ҳилолни — кўрганликларига гувоҳлик бердилар. Шунда у зот уларга ифтор қилишни ва эртаси куни (ҳайит намозига) чиқишни буюрдилар. Шуъба айтди: Менимча, (бу) куннинг охирида (бўлган).