Abu Zayd al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ uylarimiz orasidan oʻtayotib, goʻsht qovurilayotgan hidni sezdilar-da: «Bu kim soʻydi?» dedilar. Shunda bizdan bir kishi u zotning oldilariga chiqib: «Ey Allohning Rasuli, bu — taomi yoqimsiz boʻladigan kun edi, shuning uchun oʻzim yeyish va qoʻshnilarimni ovqatlantirish uchun soʻydim», dedi. U zot: «Bas, qaytadan soʻy», dedilar. U: «Yoʻq, Undan boshqa iloh boʻlmagan Zot bilan qasamki, mening oldimda qoʻydan bir yashar (jazaʼ) yoki qoʻzichoqdan boshqa narsa yoʻq», dedi — buni uch marta aytdi. U zot: «Bas, uni soʻy; lekin sendan keyin hech kimga kifoya qilmaydi», dedilar.Абу Зайд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ уйларимиз орасидан ўтаётиб, гўшт қовурилаётган ҳидни сездилар-да: «Бу ким сўйди?» дедилар. Шунда биздан бир киши у зотнинг олдиларига чиқиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу — таоми ёқимсиз бўладиган кун эди, шунинг учун ўзим ейиш ва қўшниларимни овқатлантириш учун сўйдим», деди. У зот: «Бас, қайтадан сўй», дедилар. У: «Йўқ, Ундан бошқа илоҳ бўлмаган Зот билан қасамки, менинг олдимда қўйдан бир яшар (жазаъ) ёки қўзичоқдан бошқа нарса йўқ», деди — буни уч марта айтди. У зот: «Бас, уни сўй; лекин сендан кейин ҳеч кимга кифоя қилмайди», дедилар.