حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَمْشِي فِي نَعْلَيْنِ بَيْنَ الْقُبُورِ فَقَالَ يَا صَاحِبَ السَّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِهِمَا

Rasululloh ﷺning bashiri Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishini koʻrdilar-da: «Ey ikki sibtiy kavsh egasi, ularni yechib tashla!», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг башири Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишини кўрдилар-да: «Эй икки сибтий кавш эгаси, уларни ечиб ташла!», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ قَالَقُلْنَا لِبَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ قَالَ وَمَا كَانَ اسْمُهُ بَشِيرًا فَسَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَشِيرًا إِنَّ لَنَا جِيرَةً مِنْ بَنِي تَمِيمٍ لَا تَشُدُّ لَنَا قَاصِيَةٌ إِلَّا ذَهَبُوا بِهَا وَإِنَّهَا تَجِيءُ لَنَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ أَشْيَاءُ أَفَنَأْخُذُهَا قَالَ لَاحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ وَكَانَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمَّاهُ بَشِيرًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Bani Sadusdan Daysam ismli bir kishi aytdi: Biz Bashir ibn al-Xasosiyaga — uning ismi Bashir emas edi, Rasululloh ﷺ uni Bashir deb nomlagan edilar — dedik: «Bizning Bani Tamimdan qoʻshnilarimiz bor. Bizning biror qochgan molimiz boʻlsa, uni albatta olib ketishadi. Bizga esa ularning mollaridan baʼzi narsalar kelib qoladi. Shuni olsak boʻladimi?» U: «Yoʻq», dedi. Abdurrazzoq bizga aytib berdi, Maʼmar bizga Ayyubdan xabar berdi: Menga Bani Sadusdan Daysam ismli bir shayx Bashir ibn al-Xasosiyadan aytib berdi — u Nabiy ﷺning huzurlariga kelgan, u zot uni Bashir deb nomlagan edilar — soʻng hadisni zikr qildi.Бани Садусдан Дайсам исмли бир киши айтди: Биз Башир ибн ал-Хасосияга — унинг исми Башир эмас эди, Расулуллоҳ ﷺ уни Башир деб номлаган эдилар — дедик: «Бизнинг Бани Тамимдан қўшниларимиз бор. Бизнинг бирор қочган молимиз бўлса, уни албатта олиб кетишади. Бизга эса уларнинг молларидан баъзи нарсалар келиб қолади. Шуни олсак бўладими?» У: «Йўқ», деди. Абдурраззоқ бизга айтиб берди, Маъмар бизга Айюбдан хабар берди: Менга Бани Садусдан Дайсам исмли бир шайх Башир ибн ал-Хасосиядан айтиб берди — у Набий ﷺнинг ҳузурларига келган, у зот уни Башир деб номлаган эдилар — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكُنْتُ أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقَالَ لِي يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَهُ قَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ قَالَ قُلْتُ مَا أَصْبَحْتُ أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ شَيْئًا قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ خَيْرٍ قَالَ فَأَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَقُولُهَا قَالَ فَبَصُرَ بِرَجُلٍ يَمْشِي بَيْنَ الْمَقَابِرِ فِي نَعْلَيْهِ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَعَ نَعْلَيْهِحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ نَهِيكٍ قَالَ حَدَّثَنِي بَشِيرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمَ بْنَ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَا اسْمُكَ قَالَ زَحْمٌ قَالَ لَا بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ فَكَانَ اسْمَهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ يَا ابْنَ

Rasululloh ﷺning bashiri Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga, qoʻllaridan ushlagan holda yurib borardim. U zot menga: «Ey ibn al-Xasosiya, Alloh taborak va taologa nimadan norozisan? Sen Uning Rasuli bilan birga yurib tongni qarshi olding», dedilar. (Rovi) aytdi: Uni: «qoʻllaridan ushlagan holda» degan deb oʻylayman. (Bashir) dedi: Men: «Men Allohdan hech narsadan norozi emasman, Alloh taborak va taolo menga har bir yaxshilikni bergan», dedim. U dedi: Soʻng biz mushriklarning qabrlari yoniga keldik. U zot: «Bulardan koʻp yaxshilik oʻtib ketibdi», deb uch marta aytdilar. Soʻng musulmonlarning qabrlari yoniga keldik. U zot: «Bular koʻp yaxshilikka erishibdilar», deb uch marta aytdilar. U dedi: Soʻng u zotning nazarlari qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishiga tushdi-da: «Holingga voy, ey ikki sibtiy kavsh egasi, sibtiyyangni yechib tashla!», deb ikki yoki uch marta aytdilar. U kishi qaradi va Rasululloh ﷺni koʻrgach, kavshlarini yechdi. Abdussamad bizga aytib berdi, Asvad bizga aytib berdi, Xolid ibn Sumayr bizga aytib berdi, Bashir ibn Nahik bizga aytib berdi: Menga Rasululloh ﷺning bashiri aytib berdi — uning johiliyatdagi ismi Zahm ibn Maʼbad edi. U Rasululloh ﷺning huzurlariga hijrat qildi. U zot undan soʻrab: «Isming nima?» dedilar. U: «Zahm», dedi. U zot: «Yoʻq, balki sen Bashirsan», dedilar. Shu uning ismi boʻlib qoldi. U dedi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga yurib borar edim, birdan u zot: «Ey ibn», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг башири Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга, қўлларидан ушлаган ҳолда юриб борардим. У зот менга: «Эй ибн ал-Хасосия, Аллоҳ таборак ва таолога нимадан норозисан? Сен Унинг Расули билан бирга юриб тонгни қарши олдинг», дедилар. (Рови) айтди: Уни: «қўлларидан ушлаган ҳолда» деган деб ўйлайман. (Башир) деди: Мен: «Мен Аллоҳдан ҳеч нарсадан норози эмасман, Аллоҳ таборак ва таоло менга ҳар бир яхшиликни берган», дедим. У деди: Сўнг биз мушрикларнинг қабрлари ёнига келдик. У зот: «Булардан кўп яхшилик ўтиб кетибди», деб уч марта айтдилар. Сўнг мусулмонларнинг қабрлари ёнига келдик. У зот: «Булар кўп яхшиликка эришибдилар», деб уч марта айтдилар. У деди: Сўнг у зотнинг назарлари қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишига тушди-да: «Ҳолингга вой, эй икки сибтий кавш эгаси, сибтийянгни ечиб ташла!», деб икки ёки уч марта айтдилар. У киши қаради ва Расулуллоҳ ﷺни кўргач, кавшларини ечди. Абдуссамад бизга айтиб берди, Асвад бизга айтиб берди, Холид ибн Сумайр бизга айтиб берди, Башир ибн Наҳик бизга айтиб берди: Менга Расулуллоҳ ﷺнинг башири айтиб берди — унинг жоҳилиятдаги исми Заҳм ибн Маъбад эди. У Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ҳижрат қилди. У зот ундан сўраб: «Исминг нима?» дедилар. У: «Заҳм», деди. У зот: «Йўқ, балки сен Баширсан», дедилар. Шу унинг исми бўлиб қолди. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга юриб борар эдим, бирдан у зот: «Эй ибн», дедилар.