Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir kishi jarohatlangan edi, jarohat unga ozor bera boshlagach, u paykonlar tomon suqilib borib, oʻzini oʻzi soʻydi. Shu sababli Nabiy ﷺ uning (janoza) namozini oʻqimadilar va: «Bularning bari undan (boshqalarga) tarbiya boʻldi», dedilar. Abdulloh ibn Omir buni bizga oʻz kitobidan shunday yozdirdi. Men bu ziyodani — «bu undan (boshqalarga) tarbiya boʻldi» degan soʻzni — Sharikning soʻzidan boshqa deb oʻylamayman.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир киши жароҳатланган эди, жароҳат унга озор бера бошлагач, у пайконлар томон суқилиб бориб, ўзини ўзи сўйди. Шу сабабли Набий ﷺ унинг (жаноза) намозини ўқимадилар ва: «Буларнинг бари ундан (бошқаларга) тарбия бўлди», дедилар. Абдуллоҳ ибн Омир буни бизга ўз китобидан шундай ёздирди. Мен бу зиёдани — «бу ундан (бошқаларга) тарбия бўлди» деган сўзни — Шарикнинг сўзидан бошқа деб ўйламайман.