حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ خَبَّابٍ قَالَكُنْتُ رَجُلًا قَيْنًا وَكَانَ لِي عَلَى الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ حَقٌّ فَأَتَيْتُهُ أَتَقَاضَاهُ فَقَالَ لَا أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَا أَكْفُرُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ قَالَ فَضَحِكَ ثُمَّ قَالَ سَيَكُونُ لِي ثَمَّ مَالٌ وَوَلَدٌ فَأُعْطِيكَ حَقَّكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَوَلَدًا أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمْ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا} الْآيَةَ
Xabbob (roziyallohu anhu) aytdi: Men temirchi kishi edim va Os ibn Voilda haqim bor edi. Men uni talab qilib bordim. U: «Sen Muhammadga kufr keltirmaguningcha senga bermayman», dedi. Men: «Yoʻq, Allohga qasamki, sen oʻlib, soʻng qayta tirilguningcha men Muhammadga ﷺ kufr keltirmayman», dedim. Shunda u kulib: «Oʻshanda menda mol va farzand boʻladi, men senga haqingni beraman», dedi. Shunda Alloh taolo: {Bizning oyatlarimizga kufr keltirgan va: «Menga, albatta, mol va farzand beriladi», degan (kishi)ni koʻrdingmi? U gʻaybni bildimi yoki Rahmon huzurida ahd oldimi?} oyatini nozil qildi.Хаббоб (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен темирчи киши эдим ва Ос ибн Воилда ҳақим бор эди. Мен уни талаб қилиб бордим. У: «Сен Муҳаммадга куфр келтирмагунингча сенга бермайман», деди. Мен: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, сен ўлиб, сўнг қайта тирилгунингча мен Муҳаммадга ﷺ куфр келтирмайман», дедим. Шунда у кулиб: «Ўшанда менда мол ва фарзанд бўлади, мен сенга ҳақингни бераман», деди. Шунда Аллоҳ таоло: {Бизнинг оятларимизга куфр келтирган ва: «Менга, албатта, мол ва фарзанд берилади», деган (киши)ни кўрдингми? У ғайбни билдими ёки Раҳмон ҳузурида аҳд олдими?} оятини нозил қилди.