حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ قَالَ سَهْلٌ الْأَنْصَارِيُّ وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ فِي زَمَانِهِ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَاأَنَّ الْفُتْيَا الَّتِي كَانُوا يَقُولُونَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ رُخْصَةٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ بِهَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ أَمَرَنَا بِالِاغْتِسَالِ بَعْدَهَا

Sahl al-Ansoriy — u Nabiy ﷺni koʻrgan, u zotning zamonlarida oʻn besh yoshda edi — aytdi: Menga Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu) soʻzlab berdiki, odamlar «suv faqat suvdan (lozim)» deb aytadigan fatvo — Rasululloh ﷺ islomning boshida bergan bir ruxsat edi; soʻng u zot bizni undan keyin gʻusl qilishga buyurdilar.Саҳл ал-Ансорий — у Набий ﷺни кўрган, у зотнинг замонларида ўн беш ёшда эди — айтди: Менга Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу) сўзлаб бердики, одамлар «сув фақат сувдан (лозим)» деб айтадиган фатво — Расулуллоҳ ﷺ исломнинг бошида берган бир рухсат эди; сўнг у зот бизни ундан кейин ғусл қилишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيِّ وَقَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً قَالَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍأَنَّ الْفُتْيَا الَّتِي كَانُوا يُفْتُونَ بِهَا فِي قَوْلِهِمْ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ رُخْصَةٌ كَانَ أُرْخِصَ بِهَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ أُمِرْنَا بِالِاغْتِسَالِ بَعْدَهَاحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلٍ عَنْ أُبَيٍّ نَحْوَهُ قَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ فَأَخْبَرَنِي مَعْمَرٌ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ وَكَانَ قَدْ بَلَغَ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً حِينَ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَمِعَ مِنْهُ أَخْبَرَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَذَكَرَ نَحْوَهُ

Sahl ibn Saʼd al-Ansoriy — u Nabiy ﷺni oʻn besh yoshida koʻrgan — aytdi: Menga Ubay ibn Kaʼb soʻzlab berdiki, odamlar «suv faqat suvdan (lozim)» degan soʻzlarida berib yurgan fatvo — islomning boshida berilgan bir ruxsat edi; soʻng biz undan keyin gʻusl qilishga buyurildik. Xalaf ibn Valid, Ibn Muborakdan, u Yunusdan, u Zuhriydan, u Sahldan, u Ubaydan shunga oʻxshash rivoyat qildi. Ibn Muborak aytdi: Menga Maʼmar shu isnod bilan shunga oʻxshashini xabar berdi. Muhammad ibn Bakr, Ibn Jurayjdan xabar berdi: Ibn Shihob aytdi: Sahl ibn Saʼd — Nabiy ﷺ vafot etganlarida oʻn besh yoshga yetgan va u zotdan eshitgan edi — aytdi: Menga Ubay ibn Kaʼb xabar berdi — va shunga oʻxshashini zikr qildi.Саҳл ибн Саъд ал-Ансорий — у Набий ﷺни ўн беш ёшида кўрган — айтди: Менга Убай ибн Каъб сўзлаб бердики, одамлар «сув фақат сувдан (лозим)» деган сўзларида бериб юрган фатво — исломнинг бошида берилган бир рухсат эди; сўнг биз ундан кейин ғусл қилишга буюрилдик. Халаф ибн Валид, Ибн Муборакдан, у Юнусдан, у Зуҳрийдан, у Саҳлдан, у Убайдан шунга ўхшаш ривоят қилди. Ибн Муборак айтди: Менга Маъмар шу иснод билан шунга ўхшашини хабар берди. Муҳаммад ибн Бакр, Ибн Журайждан хабар берди: Ибн Шиҳоб айтди: Саҳл ибн Саъд — Набий ﷺ вафот этганларида ўн беш ёшга етган ва у зотдан эшитган эди — айтди: Менга Убай ибн Каъб хабар берди — ва шунга ўхшашини зикр қилди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيُّ وَكَانَ قَدْ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَمِعَ مِنْهُ وَذَكَرَ أَنَّهُ ابْنُ خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍأَنَّ الْفُتْيَا الَّتِي كَانُوا يُفْتُونَ بِهَا رُخْصَةٌ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَخَّصَ فِيهَا فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ أَمَرَنَا بِالِاغْتِسَالِ بَعْدُ

Sahl ibn Saʼd al-Ansoriy — u Nabiy ﷺni koʻrgan va u zotdan eshitgan; oʻn besh yoshda ekanini, soʻng Nabiy ﷺ vafot etganlarini zikr qildi — aytdi: Menga Ubay ibn Kaʼb soʻzlab berdiki, odamlar berib yurgan oʻsha fatvo — Nabiy ﷺ islomning boshida bergan bir ruxsat edi; soʻng u zot bizni keyin gʻusl qilishga buyurdilar.Саҳл ибн Саъд ал-Ансорий — у Набий ﷺни кўрган ва у зотдан эшитган; ўн беш ёшда эканини, сўнг Набий ﷺ вафот этганларини зикр қилди — айтди: Менга Убай ибн Каъб сўзлаб бердики, одамлар бериб юрган ўша фатво — Набий ﷺ исломнинг бошида берган бир рухсат эди; сўнг у зот бизни кейин ғусл қилишга буюрдилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي بَعْضُ مَنْ أَرْضَى عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّ أُبَيًّا حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَهَا رُخْصَةً لِلْمُؤْمِنِينَ لِقِلَّةِ ثِيَابِهِمْ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا بَعْدُ يَعْنِي قَوْلَهُمْ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ

Ibn Shihob aytdi: Menga oʻzim rozi boʻladigan kishilardan biri Sahl ibn Saʼddan soʻzlab berdiki, Ubay unga: Rasululloh ﷺ buni — kiyimlari ozligi sababli — moʻminlar uchun ruxsat qilgan edilar; soʻng Rasululloh ﷺ undan keyin uni qaytardilar — yaʼni ularning «suv faqat suvdan (lozim)» degan soʻzlarini, deb soʻzlab berdi.Ибн Шиҳоб айтди: Менга ўзим рози бўладиган кишилардан бири Саҳл ибн Саъддан сўзлаб бердики, Убай унга: Расулуллоҳ ﷺ буни — кийимлари озлиги сабабли — мўминлар учун рухсат қилган эдилар; сўнг Расулуллоҳ ﷺ ундан кейин уни қайтардилар — яъни уларнинг «сув фақат сувдан (лозим)» деган сўзларини, деб сўзлаб берди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنِي الْأَسْلَمِيُّ يَعْنِي عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ الْمَسْجِدِ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى فَقَالَ هُوَ مَسْجِدِي

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺdan taqvo asosida qurilgan masjid haqida soʻralganda, u zot: «U — mening masjidimdir», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺдан тақво асосида қурилган масжид ҳақида сўралганда, у зот: «У — менинг масжидимдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرٍ الْأَسْلَمِيُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَسْجِدُ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مَسْجِدِي هَذَا

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Taqvo asosida qurilgan masjid — mana shu mening masjidimdir», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Тақво асосида қурилган масжид — мана шу менинг масжидимдир», дедилар.