حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي جَنَابٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ لِي أَخًا وَبِهِ وَجَعٌ قَالَ وَمَا وَجَعُهُ قَالَ بِهِ لَمَمٌ قَالَ فَأْتِنِي بِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَعَوَّذَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَأَرْبَعِ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ {وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ} وَآيَةِ الْكُرْسِيِّ وَثَلَاثِ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَآيَةٍ مِنْ آلِ عِمْرَانَ {شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ} وَآيَةٍ مِنْ الْأَعْرَافِ {إِنَّ رَبَّكُمْ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ} وَآخِرِ سُورَةِ الْمُؤْمِنِينَ {فَتَعَالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ} وَآيَةٍ مِنْ سُورَةِ الْجِنِّ {وَأَنَّهُ تَعَالَى جَدُّ رَبِّنَا} وَعَشْرِ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ الصَّافَّاتِ وَثَلَاثِ آيَاتٍ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْحَشْرِ وَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ فَقَامَ الرَّجُلُ كَأَنَّهُ لَمْ يَشْتَكِ قَطُّ
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ huzurlarida edim, shu payt bir aʼrobiy kelib: «Ey Allohning Nabiysi, mening ogʻrigan bir ukam bor», dedi. U zot: «Uning ogʻrigʻi nima?» dedilar. U: «Unda aql xiralashuvi bor», dedi. U zot: «Uni menga olib kel», dedilar. U uni oldilariga oʻtqazdi. Nabiy ﷺ unga Fotiha surasini, Baqara surasining boshidan toʻrt oyatni, mana bu ikki oyatni — {Sizlarning ilohingiz yagona ilohdir} va Oyatul-Kursini, Baqara surasining oxiridan uch oyatni, Ol-i Imrondan bir oyatni — {Alloh guvohlik berdiki, Undan boʻlak iloh yoʻqdir}, Aʼrofdan bir oyatni — {Albatta, Rabbingiz osmonlar va yerni yaratgan Allohdir}, Muʼminun surasining oxirini — {Bas, haqiqiy Podshoh boʻlmish Alloh oliydir}, Jin surasidan bir oyatni — {Va albatta, Rabbimizning ulugʻligi oliydir}, Soffotning boshidan oʻn oyatni, Hashr surasining oxiridan uch oyatni, hamda {Qul huvallohu ahad} va muavvizatayn (Falaq va Nos suralari)ni oʻqib panohga topshirdilar. Shunda haligi kishi goʻyo hech ogʻrimagandek turib ketdi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ҳузурларида эдим, шу пайт бир аъробий келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, менинг оғриган бир укам бор», деди. У зот: «Унинг оғриғи нима?» дедилар. У: «Унда ақл хиралашуви бор», деди. У зот: «Уни менга олиб кел», дедилар. У уни олдиларига ўтқазди. Набий ﷺ унга Фотиҳа сурасини, Бақара сурасининг бошидан тўрт оятни, мана бу икки оятни — {Сизларнинг илоҳингиз ягона илоҳдир} ва Оятул-Курсини, Бақара сурасининг охиридан уч оятни, Ол-и Имрондан бир оятни — {Аллоҳ гувоҳлик бердики, Ундан бўлак илоҳ йўқдир}, Аърофдан бир оятни — {Албатта, Раббингиз осмонлар ва ерни яратган Аллоҳдир}, Муъминун сурасининг охирини — {Бас, ҳақиқий Подшоҳ бўлмиш Аллоҳ олийдир}, Жин сурасидан бир оятни — {Ва албатта, Раббимизнинг улуғлиги олийдир}, Соффотнинг бошидан ўн оятни, Ҳашр сурасининг охиридан уч оятни, ҳамда {Қул ҳуваллоҳу аҳад} ва муаввизатайн (Фалақ ва Нос суралари)ни ўқиб паноҳга топширдилар. Шунда ҳалиги киши гўё ҳеч оғримагандек туриб кетди.