Ubay (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mening uyi (masjiddan) uzoqda boʻlgan bir amakivachcham bor edi. Men unga: «Bir eshak yoki biror (ulov) tutsang boʻlmasmidi?» dedim. U: «Uyim Muhammad ﷺning uylariga tutashib turishi ham meni xursand qilmaydi», dedi. (Ubay) dedi: Men undan bundan koʻra yoqimsizroq soʻzni eshitmagan edim. Keyin maʼlum boʻldiki, u masjid tomon (bosiladigan) qadamlarni nazarda tutayotgan ekan. Bas, u Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Albatta, unga har bir qadami evaziga bir daraja bordir», dedilar. Boshqa bir isnod bilan Ubay ibn Kaʼb aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻl, sen (ajrini) umid qilgan narsa senga bordir», dedilar.Убай (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менинг уйи (масжиддан) узоқда бўлган бир амакиваччам бор эди. Мен унга: «Бир эшак ёки бирор (улов) тутсанг бўлмасмиди?» дедим. У: «Уйим Муҳаммад ﷺнинг уйларига туташиб туриши ҳам мени хурсанд қилмайди», деди. (Убай) деди: Мен ундан бундан кўра ёқимсизроқ сўзни эшитмаган эдим. Кейин маълум бўлдики, у масжид томон (босиладиган) қадамларни назарда тутаётган экан. Бас, у Набий ﷺдан сўради. У зот: «Албатта, унга ҳар бир қадами эвазига бир даража бордир», дедилар. Бошқа бир иснод билан Убай ибн Каъб айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўл, сен (ажрини) умид қилган нарса сенга бордир», дедилар.