حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُبَيٍّ قَالَكَانَ ابْنُ عَمٍّ لِي شَاسِعَ الدَّارِ فَقُلْتُ لَوْ أَنَّكَ اتَّخَذْتَ حِمَارًا أَوْ شَيْئًا فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ بَيْتِي مُطَنَّبٌ بِبَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَمَا سَمِعْتُ عَنْهُ كَلِمَةً أَكْرَهَ إِلَيَّ مِنْهَا قَالَ فَإِذَا هُوَ يَذْكُرُ الْخُطَا إِلَى الْمَسْجِدِ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ دَرَجَةًحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا إِنَّ لَكَ مَا احْتَسَبْتَ

Ubay (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mening uyi (masjiddan) uzoqda boʻlgan bir amakivachcham bor edi. Men unga: «Bir eshak yoki biror (ulov) tutsang boʻlmasmidi?» dedim. U: «Uyim Muhammad ﷺning uylariga tutashib turishi ham meni xursand qilmaydi», dedi. (Ubay) dedi: Men undan bundan koʻra yoqimsizroq soʻzni eshitmagan edim. Keyin maʼlum boʻldiki, u masjid tomon (bosiladigan) qadamlarni nazarda tutayotgan ekan. Bas, u Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Albatta, unga har bir qadami evaziga bir daraja bordir», dedilar. Boshqa bir isnod bilan Ubay ibn Kaʼb aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻl, sen (ajrini) umid qilgan narsa senga bordir», dedilar.Убай (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менинг уйи (масжиддан) узоқда бўлган бир амакиваччам бор эди. Мен унга: «Бир эшак ёки бирор (улов) тутсанг бўлмасмиди?» дедим. У: «Уйим Муҳаммад ﷺнинг уйларига туташиб туриши ҳам мени хурсанд қилмайди», деди. (Убай) деди: Мен ундан бундан кўра ёқимсизроқ сўзни эшитмаган эдим. Кейин маълум бўлдики, у масжид томон (босиладиган) қадамларни назарда тутаётган экан. Бас, у Набий ﷺдан сўради. У зот: «Албатта, унга ҳар бир қадами эвазига бир даража бордир», дедилар. Бошқа бир иснод билан Убай ибн Каъб айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўл, сен (ажрини) умид қилган нарса сенга бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ بِالْمَدِينَةِ لَا أَعْلَمُ رَجُلًا كَانَ أَبْعَدَ مِنْهُ مَنْزِلًا أَوْ قَالَ دَارًا مِنْ الْمَسْجِدِ مِنْهُ فَقِيلَ لَهُ لَوْ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا فَرَكِبْتَهُ فِي الرَّمْضَاءِ وَالظُّلُمَاتِ فَقَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ دَارِي أَوْ قَالَ مَنْزِلِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ فَنُمِيَ الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ بِقَوْلِكَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ مَنْزِلِي أَوْ قَالَ دَارِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ قَالَ أَرَدْتُ أَنْ يُكْتَبَ إِقْبَالِي إِذَا أَقْبَلْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَرُجُوعِي إِذَا رَجَعْتُ إِلَى أَهْلِي قَالَ أَعْطَاكَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ كُلَّهُ أَوْ أَنْطَاكَ اللَّهُ مَا احْتَسَبْتَ أَجْمَعَ أَوْ أَنْطَاكَ اللَّهُ تَعَالَى ذَلِكَ كُلَّهُ مَا احْتَسَبْتَ أَجْمَعَ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Madinada bir kishi bor edi; men masjiddan uning uyidan uzoqroq uyli kishini bilmasdim. Unga: «Bir eshak sotib olsang, qizigan qumda va qorongʻiliklarda unga minsang boʻlmasmidi?» deyildi. U: «Uyim masjidning yonida boʻlishi meni xursand qilmaydi», dedi. Bu gap Rasululloh ﷺga yetkazildi. U zot: «Uyim masjidning yonida boʻlishi meni xursand qilmaydi, deganing bilan nimani nazarda tutding?» dedilar. U: «Masjidga kelganimda kelishim, ahlimga qaytganimda qaytishim (savob) yozilishini nazarda tutdim», dedi. U zot: «Alloh taolo senga shularning barchasini berdi», yoki: «Alloh sen umid qilgan narsalarning hammasini senga ato etdi», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мадинада бир киши бор эди; мен масжиддан унинг уйидан узоқроқ уйли кишини билмасдим. Унга: «Бир эшак сотиб олсанг, қизиган қумда ва қоронғиликларда унга минсанг бўлмасмиди?» дейилди. У: «Уйим масжиднинг ёнида бўлиши мени хурсанд қилмайди», деди. Бу гап Расулуллоҳ ﷺга етказилди. У зот: «Уйим масжиднинг ёнида бўлиши мени хурсанд қилмайди, деганинг билан нимани назарда тутдинг?» дедилар. У: «Масжидга келганимда келишим, аҳлимга қайтганимда қайтишим (савоб) ёзилишини назарда тутдим», деди. У зот: «Аллоҳ таоло сенга шуларнинг барчасини берди», ёки: «Аллоҳ сен умид қилган нарсаларнинг ҳаммасини сенга ато этди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ يَأْتِي الصَّلَاةَ فَقِيلَ لَهُ لَوْ اتَّخَذْتَ حِمَارًا يَقِيكَ الرَّمْضَاءَ وَالشَّوْكَ وَالْوَقْعَ قَالَ شُعْبَةُ وَذَكَرَ رَابِعَةً قَالَ مَحْلُوفَةً مَا أُحِبُّ أَنَّ طُنُبِي بِطُنُبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَكَ مَا نَوَيْتَ أَوْ قَالَ لَكَ أَجْرُ مَا نَوَيْتَ شُعْبَةُ يَقُولُ ذَلِكَ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi (masjidga) namozga kelar edi. Unga: «Seni qizigan qumdan, tikandan va (oyoq) ogʻrigʻidan saqlaydigan bir eshak tutsang boʻlmasmidi?» deyildi — Shuʼba toʻrtinchisini ham zikr qildi. U: «Qasam ichib aytamanki, chodirimning arqoni Rasululloh ﷺning chodirlari arqoniga (tutash) boʻlishini ham yaxshi koʻrmayman», dedi. Bu Nabiy ﷺga zikr qilinganda, u zot: «Senga niyat qilganing bordir», yoki: «Senga niyat qilganingning ajri bordir», dedilar. Buni Shuʼba shunday aytadi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши (масжидга) намозга келар эди. Унга: «Сени қизиган қумдан, тикандан ва (оёқ) оғриғидан сақлайдиган бир эшак тутсанг бўлмасмиди?» дейилди — Шуъба тўртинчисини ҳам зикр қилди. У: «Қасам ичиб айтаманки, чодиримнинг арқони Расулуллоҳ ﷺнинг чодирлари арқонига (туташ) бўлишини ҳам яхши кўрмайман», деди. Бу Набий ﷺга зикр қилинганда, у зот: «Сенга ният қилганинг бордир», ёки: «Сенга ният қилганингнинг ажри бордир», дедилар. Буни Шуъба шундай айтади.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذِ بْنِ الْعَنْبَرِيِّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ قَالَ قَالَ أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ مَا أَعْلَمُ مِنْ النَّاسِ مِنْ إِنْسَانٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِمَّنْ يُصَلِّي الْقِبْلَةَ أَبْعَدَ بَيْتًا مِنْ الْمَسْجِدِ مِنْهُ قَالَ فَكَانَ يَحْضُرُ الصَّلَوَاتِ كُلَّهُنَّ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَهُ لَوْ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا تَرْكَبُهُ فِي الرَّمْضَاءِ وَالظَّلْمَاءِ قَالَ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنَّ بَيْتِي يَلْزَقُ بِمَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَخْبَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لِكَيْمَا يُكْتَبَ أَثَرِي وَرُجُوعِي إِلَى أَهْلِي وَإِقْبَالِي إِلَيْهِ قَالَ أَنْطَاكَ اللَّهُ ذَلِكَ كُلَّهُ أَوْ أَعْطَاكَ مَا احْتَسَبْتَ أَجْمَعَ أَوْ كَمَا قَالَ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi bor ediki, Madina ahlidan qiblaga qarab namoz oʻqiydiganlar orasida undan koʻra uyi masjiddan uzoqroq boʻlgan birorta insonni bilmasdim. U barcha namozlarni Nabiy ﷺ bilan birga ado etar edi. Men unga: «Qizigan qumda va qorongʻilikda minib yuradigan bir eshak sotib olsang boʻlmasmidi?» dedim. U: «Allohga qasamki, uyim Rasululloh ﷺning masjidlariga yopishib turishini ham yaxshi koʻrmayman», dedi. (Ubay) dedi: Men buni Rasululloh ﷺga xabar qildim, u zot undan bu haqda soʻradilar. U: «Ey Allohning Nabiysi, izlarim, ahlimga qaytishim va u tomon kelishim yozilishi uchun (shunday qilaman)», dedi. U zot: «Alloh senga shularning barchasini berdi», yoki: «Umid qilganingning hammasini senga ato etdi», dedilar — yoki u zot aytganlaridek.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши бор эдики, Мадина аҳлидан қиблага қараб намоз ўқийдиганлар орасида ундан кўра уйи масжиддан узоқроқ бўлган бирорта инсонни билмасдим. У барча намозларни Набий ﷺ билан бирга адо этар эди. Мен унга: «Қизиган қумда ва қоронғиликда миниб юрадиган бир эшак сотиб олсанг бўлмасмиди?» дедим. У: «Аллоҳга қасамки, уйим Расулуллоҳ ﷺнинг масжидларига ёпишиб туришини ҳам яхши кўрмайман», деди. (Убай) деди: Мен буни Расулуллоҳ ﷺга хабар қилдим, у зот ундан бу ҳақда сўрадилар. У: «Эй Аллоҳнинг Набийси, изларим, аҳлимга қайтишим ва у томон келишим ёзилиши учун (шундай қиламан)», деди. У зот: «Аллоҳ сенга шуларнинг барчасини берди», ёки: «Умид қилганингнинг ҳаммасини сенга ато этди», дедилар — ёки у зот айтганларидек.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ بَيْتُهُ أَقْصَى بَيْتٍ فِي الْمَدِينَةِ فَكَانَ لَا تَكَادُ تُخْطِئُهُ الصَّلَاةُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَوَجَّعْتُ لَهُ فَقُلْتُ يَا فُلَانُ لَوْ أَنَّكَ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا يَقِيكَ مِنْ حَرِّ الرَّمْضَاءِ وَيَقِيكَ مِنْ هَوَامِّ الْأَرْضِ قَالَ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنَّ بَيْتِي بِطُنُبِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَحَمَلْتُ حِمْلًا حَتَّى أَتَيْتُ بِهِ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَدَعَاهُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ وَذَكَرَ أَنَّهُ يَرْجُو فِي أَثَرِهِ الْأَجْرَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لَكَ مَا احْتَسَبْتَ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishi bor edi, uning uyi Madinadagi eng chekka uy edi. Shunday boʻlsa-da, uning Rasululloh ﷺ bilan birga (oʻqiladigan) birorta namozi qolmasdi. (Ubay) dedi: Men unga achindim va: «Ey falonchi! Qizigan qumning issigʻidan va yerning hasharotlaridan saqlaydigan bir eshak sotib olsang boʻlmasmidi?» dedim. (U) dedi: «Allohga qasamki, uyim Muhammad ﷺning uylariga yondosh boʻlishini ham istamayman». (Ubay) dedi: Shunda men bundan ogʻir ranjib, Allohning Paygʻambari ﷺ huzuriga keldim va u zotga (buni) xabar qildim. U zot (haligi kishini) chaqirib (soʻradilar), u ham xuddi shunday (gapni) aytdi va qadamlari (izlari) savobini umid qilishini zikr qildi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Sen umid qilgan narsa albatta senga (beriladi)», dedilar.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир киши бор эди, унинг уйи Мадинадаги энг чекка уй эди. Шундай бўлса-да, унинг Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (ўқиладиган) бирорта намози қолмасди. (Убай) деди: Мен унга ачиндим ва: «Эй фалончи! Қизиган қумнинг иссиғидан ва ернинг ҳашаротларидан сақлайдиган бир эшак сотиб олсанг бўлмасмиди?» дедим. (У) деди: «Аллоҳга қасамки, уйим Муҳаммад ﷺнинг уйларига ёндош бўлишини ҳам истамайман». (Убай) деди: Шунда мен бундан оғир ранжиб, Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ ҳузурига келдим ва у зотга (буни) хабар қилдим. У зот (ҳалиги кишини) чақириб (сўрадилар), у ҳам худди шундай (гапни) айтди ва қадамлари (излари) савобини умид қилишини зикр қилди. Шунда Набий ﷺ унга: «Сен умид қилган нарса албатта сенга (берилади)», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَبَّاسِ الْبَاهِلِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أُبَيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ رَجُلًا اعْتَزَى فَأَعَضَّهُ أُبَيٌّ بِهَنِ أَبِيهِ فَقَالُوا مَا كُنْتَ فَحَّاشًا قَالَ إِنَّا أُمِرْنَا بِذَلِكَ

Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi (johiliyat daʼvosi bilan) faxrlandi, shunda Ubay unga otasining avrat aʼzosini tishlashni buyurdi. (Odamlar): «Sen fahsh soʻzlovchi emas eding-ku», dedilar. U: «Biz bunga buyurilganmiz», dedi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши (жоҳилият даъвоси билан) фахрланди, шунда Убай унга отасининг аврат аъзосини тишлашни буюрди. (Одамлар): «Сен фаҳш сўзловчи эмас эдинг-ку», дедилар. У: «Биз бунга буюрилганмиз», деди.