حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عُتَيِّ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍأَنَّ رَجُلًا اعْتَزَى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعَضَّهُ وَلَمْ يُكَنِّهِ فَنَظَرَ الْقَوْمُ إِلَيْهِ فَقَالَ لِلْقَوْمِ إِنِّي قَدْ أَرَى الَّذِي فِي أَنْفُسِكُمْ إِنِّي لَمْ أَسْتَطِعْ إِلَّا أَنْ أَقُولَ هَذَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا إِذَا سَمِعْتُمْ مَنْ يَعْتَزِي بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعِضُّوهُ وَلَا تَكْنُوا
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi johiliyat daʼvosi bilan faxrlandi, shunda u (Ubay) unga otasining avrat aʼzosini tishlashni ochiq buyurdi va kinoya qilmadi. Qavm unga (ajablanib) qaradi. U qavmga: «Men sizlarning koʻnglingizdagini koʻrib turibman. Men buni aytmasdan iloji yoʻq edi. Chunki Rasululloh ﷺ bizga: ‹Qachon johiliyat daʼvosi bilan faxrlanayotgan kishini eshitsangiz, unga otasining avrat aʼzosini tishlashni ochiq buyuringlar va kinoya qilmanglar›, deb buyurganlar», dedi.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жоҳилият даъвоси билан фахрланди, шунда у (Убай) унга отасининг аврат аъзосини тишлашни очиқ буюрди ва киноя қилмади. Қавм унга (ажабланиб) қаради. У қавмга: «Мен сизларнинг кўнглингиздагини кўриб турибман. Мен буни айтмасдан иложи йўқ эди. Чунки Расулуллоҳ ﷺ бизга: ‹Қачон жоҳилият даъвоси билан фахрланаётган кишини эшитсангиз, унга отасининг аврат аъзосини тишлашни очиқ буюринглар ва киноя қилманглар›, деб буюрганлар», деди.