Huzayfa ibn Asid aytdi: Abu Zarr (roziyallohu anhu) turib: «Ey Gʻifor oʻgʻillari, (haqni) soʻzlanglar va ixtilof qilmanglar. Albatta, sodiq va (soʻzi) tasdiqlangan zot menga rivoyat qildilarki, odamlar uch guruh boʻlib mahshar qilinadilar: bir guruh — ulov mingan, taomlangan, kiyingan holda; bir guruh — piyoda yuradigan va yugurib boradigan holda; bir guruh — malaklar ularni yuzlari bilan sudrab, doʻzax tomon toʻplaydilar», dedi. Ulardan bir aytguvchi: «Bu ikkovini bildik; yuradigan va yuguradiganlarga nima boʻlgan?» dedi. U: «Alloh ulovlarga ofat soladi, hatto birorta ulov qolmaydi; hatto kishining koʻz quvontiradigan bir bogʻi boʻladi-yu, uni egari bor bir qari tuyaga bersa ham, unga ega boʻla olmaydi», dedi.Ҳузайфа ибн Асид айтди: Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) туриб: «Эй Ғифор ўғиллари, (ҳақни) сўзланглар ва ихтилоф қилманглар. Албатта, содиқ ва (сўзи) тасдиқланган зот менга ривоят қилдиларки, одамлар уч гуруҳ бўлиб маҳшар қилинадилар: бир гуруҳ — улов минган, таомланган, кийинган ҳолда; бир гуруҳ — пиёда юрадиган ва югуриб борадиган ҳолда; бир гуруҳ — малаклар уларни юзлари билан судраб, дўзах томон тўплайдилар», деди. Улардан бир айтгувчи: «Бу икковини билдик; юрадиган ва югурадиганларга нима бўлган?» деди. У: «Аллоҳ уловларга офат солади, ҳатто бирорта улов қолмайди; ҳатто кишининг кўз қувонтирадиган бир боғи бўлади-ю, уни эгари бор бир қари туяга берса ҳам, унга эга бўла олмайди», деди.