حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ قَالَلَمَّا قَدِمَ أَبُو ذَرٍّ عَلَى عُثْمَانَ مِنْ الشَّامِ فَقَالَ أَمَرَنِي خَلِيلِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَلَاثٍ اسْمَعْ وَأَطِعْ وَلَوْ عَبْدًا مُجَدَّعَ الْأَطْرَافِ وَإِذَا صَنَعْتَ مَرَقَةً فَأَكْثِرْ مَاءَهَا ثُمَّ انْظُرْ أَهْلَ بَيْتٍ مِنْ جِيرَتِكَ فَأَصِبْهُمْ مِنْهَا بِمَعْرُوفٍ وَصَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ وَجَدْتَ الْإِمَامَ قَدْ صَلَّى فَقَدْ أَحْرَزْتَ صَلَاتَكَ وَإِلَّا فَهِيَ نَافِلَةٌ
Abdulloh ibn as-Somit (rahimahulloh) aytdi: Abu Zarr Shomdan Usmonning huzuriga kelganida shunday dedi: Doʻstim ﷺ meni uch narsaga buyurdilar: «Eshit va itoat qil — garchi aʼzolari kesilgan bir qul (amir boʻlsa) ham. Shoʻrva pishirsang, uning suvini koʻpaytir, soʻng qoʻshnilaringdan bir uy ahliga qarab, ularga yaxshilik bilan undan yetkaz. Namozni oʻz vaqtida oʻqi; agar imomni namoz oʻqib boʻlgan holda topsang, namozingni saqlab qolgan boʻlasan, aks holda u (jamoat bilan oʻqiganing) nofila boʻladi».Абдуллоҳ ибн ас-Сомит (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Абу Зарр Шомдан Усмоннинг ҳузурига келганида шундай деди: Дўстим ﷺ мени уч нарсага буюрдилар: «Эшит ва итоат қил — гарчи аъзолари кесилган бир қул (амир бўлса) ҳам. Шўрва пиширсанг, унинг сувини кўпайтир, сўнг қўшниларингдан бир уй аҳлига қараб, уларга яхшилик билан ундан етказ. Намозни ўз вақтида ўқи; агар имомни намоз ўқиб бўлган ҳолда топсанг, намозингни сақлаб қолган бўласан, акс ҳолда у (жамоат билан ўқиганинг) нофила бўлади».