Ibn ad-Daylamiy aytdi: Koʻnglimga taqdir xususida bir narsa tushib qoldi, shunda men Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)ning huzuriga kelib, undan soʻradim. U dedi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Agar Alloh osmonlari ahli va yeri ahlini azoblasa, ularga zulm qilmagan holda azoblagan boʻlar edi. Agar ularga rahm qilsa, Uning rahmati ular uchun oʻz amallaridan koʻra xayrliroq boʻlur edi. Agar senda Uhud togʻi yoki Uhud togʻicha oltin boʻlib, uni Alloh yoʻlida sarflasang ham, toki qadarga iymon keltirmaguningcha, senga yetgan narsa seni chetlab oʻtmasligini va seni chetlab oʻtgan narsa senga yetmasligini bilmaguningcha, Alloh uni sendan qabul qilmaydi. Sen shundan boshqa (eʼtiqod) ustida oʻlsang, doʻzaxga kirasan».Ибн ад-Дайламий айтди: Кўнглимга тақдир хусусида бир нарса тушиб қолди, шунда мен Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига келиб, ундан сўрадим. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Агар Аллоҳ осмонлари аҳли ва ери аҳлини азобласа, уларга зулм қилмаган ҳолда азоблаган бўлар эди. Агар уларга раҳм қилса, Унинг раҳмати улар учун ўз амалларидан кўра хайрлироқ бўлур эди. Агар сенда Уҳуд тоғи ёки Уҳуд тоғича олтин бўлиб, уни Аллоҳ йўлида сарфласанг ҳам, токи қадарга иймон келтирмагунингча, сенга етган нарса сени четлаб ўтмаслигини ва сени четлаб ўтган нарса сенга етмаслигини билмагунингча, Аллоҳ уни сендан қабул қилмайди. Сен шундан бошқа (эътиқод) устида ўлсанг, дўзахга кирасан».