حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَمَرَرْتُ بِنَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَتَسَحَّرُ يَأْكُلُ تَمْرًا فَقَالَ تَعَالَ فَكُلْ فَقُلْتُ إِنِّي أُرِيدُ الصَّوْمَ فَقَالَ وَأَنَا أُرِيدُ مَا تُرِيدُ فَأَكَلْنَا ثُمَّ قُمْنَا إِلَى الصَّلَاةِفَكَانَ بَيْنَ مَا أَكَلْنَا وَبَيْنَ أَنْ قُمْنَا إِلَى الصَّلَاةِ قَدْرُ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu) aytdi: Men Allohning Nabiysi ﷺning yonlaridan oʻtdim, u zot saharlik qilib, xurmo yeyayotgan edilar. U zot: «Kel, yegin», dedilar. Men: «Men roʻza tutmoqchiman», dedim. U zot: «Men ham sen istagan narsani istayman», dedilar. Bas, biz yedik, soʻng namozga turdik. Yeganimiz bilan namozga turganimiz orasida kishi ellik oyat oʻqiydigan miqdorcha (fursat) boʻldi.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг ёнларидан ўтдим, у зот саҳарлик қилиб, хурмо еяётган эдилар. У зот: «Кел, егин», дедилар. Мен: «Мен рўза тутмоқчиман», дедим. У зот: «Мен ҳам сен истаган нарсани истайман», дедилар. Бас, биз едик, сўнг намозга турдик. Еганимиз билан намозга турганимиз орасида киши эллик оят ўқийдиган миқдорча (фурсат) бўлди.