Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uning huzuriga bir kishi mehmon boʻlib tushdi. Abu Dardo: «(Bu yerda) turasanmi — unda (ulovingni) oʻtlashga qoʻyaylik, yoki ketasanmi — unda unga yem beraylik?» dedi. U: «Yoʻq, ketaman», dedi. U: «Unda men senga bir yoʻl ozigʻi beray; agar undan afzalrogʻini topsam, oʻshani berardim. Men Rasululloh ﷺning huzurlariga borib: ‹Yo Rasululloh, boylar dunyoni ham, oxiratni ham olib ketishdi: biz ham namoz oʻqiymiz, ular ham oʻqishadi; biz ham roʻza tutamiz, ular ham tutishadi; ular sadaqa qilishadi, biz esa sadaqa qila olmaymiz›, dedim. U zot: ‹Seni shunday bir narsaga yoʻllaymi — agar uni qilsang, sendan oldingi hech kim sendan oʻzib keta olmaydi va sendan keyin hech kim senga yeta olmaydi, magar sen qilgan narsani qilgan kishi (yetadi): har bir namoz ortidan oʻttiz uch marta tasbeh, oʻttiz uch marta tahmid va oʻttiz toʻrt marta takbir (aytish)›, dedilar», dedi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унинг ҳузурига бир киши меҳмон бўлиб тушди. Абу Дардо: «(Бу ерда) турасанми — унда (уловингни) ўтлашга қўяйлик, ёки кетасанми — унда унга ем берайлик?» деди. У: «Йўқ, кетаман», деди. У: «Унда мен сенга бир йўл озиғи берай; агар ундан афзалроғини топсам, ўшани берардим. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бориб: ‹Ё Расулуллоҳ, бойлар дунёни ҳам, охиратни ҳам олиб кетишди: биз ҳам намоз ўқиймиз, улар ҳам ўқишади; биз ҳам рўза тутамиз, улар ҳам тутишади; улар садақа қилишади, биз эса садақа қила олмаймиз›, дедим. У зот: ‹Сени шундай бир нарсага йўллайми — агар уни қилсанг, сендан олдинги ҳеч ким сендан ўзиб кета олмайди ва сендан кейин ҳеч ким сенга ета олмайди, магар сен қилган нарсани қилган киши (етади): ҳар бир намоз ортидан ўттиз уч марта тасбеҳ, ўттиз уч марта таҳмид ва ўттиз тўрт марта такбир (айтиш)›, дедилар», деди.